९. अरञ्ञायतनइसिसुत्तवण्णना
२५५. नवमे पण्णकुटीसु सम्मन्तीति हिमवन्तपदेसे रमणीये अरञ्ञायतने रत्तिट्ठानदिवाट्ठानचङ्कमनादीहि सम्पन्नासु पण्णसालासु वसन्ति. सक्को च देवानमिन्दो वेपचित्ति चाति इमे द्वे जना जामातिकससुरा कालेन कलहं करोन्ति, कालेन एकतो चरन्ति, इमस्मिं पन काले एकतो चरन्ति. पटलियोति गणङ्गणूपाहना. खग्गं ओलग्गेत्वाति खग्गं अंसे ओलग्गेत्वा. छत्तेनाति दिब्बसेतच्छत्तेन मत्थके धारयमानेन. अपब्यामतो करित्वाति ब्यामतो अकत्वा. चिरदिक्खितानन्ति चिरसमादिण्णवतानं. इतो पटिक्कम्माति ‘‘इतो पक्कम परिवज्जय, मा उपरिवाते तिट्ठा’’ति वदन्ति. न हेत्थ देवाति एतस्मिं सीलवन्तानं गन्धे देवा न पटिक्कूलसञ्ञिनो, इट्ठकन्तमनापसञ्ञिनोयेवाति दीपेति. नवमं.