१. छेत्वासुत्तवण्णना

७१. छेत्वावग्गस्स पठमे छेत्वाति वधित्वा. सुखं सेतीति कोधपरिळाहेन अपरिदय्हमानत्ता सुखं सयति. न सोचतीति कोधविनासेन विनट्ठदोमनस्सत्ता न सोचति. विसमूलस्साति दुक्खविपाकस्स. मधुरग्गस्साति कुद्धस्स पटिकुज्झित्वा, अक्कुट्ठस्स पच्चक्कोसित्वा, पहटस्स च पटिपहरित्वा सुखं उप्पज्जति, तं सन्धाय मधुरग्गोति वुत्तो. इमस्मिं हि ठाने परियोसानं अग्गन्ति वुत्तं. अरियाति बुद्धादयो. पठमं.