१३. पठमसुणिसाविमानवण्णना

अभिक्कन्तेन वण्णेनाति सुणिसाविमानं. तस्स का उप्पत्ति? सावत्थियं अञ्ञतरस्मिं गेहे एका कुलसुण्हा गेहं पिण्डाय पविट्ठं खीणासवत्थेरं दिस्वा सञ्जातपीतिसोमनस्सा ‘‘इदं मय्हं उत्तमं पुञ्ञक्खेत्तं उपट्ठित’’न्ति अत्तना लद्धं पूवभागं आदाय आदरेन थेरस्स उपनेसि, थेरो तं पटिग्गहेत्वा अनुमोदनं कत्वा गतो. सा अपरभागे कालं कत्वा तावतिंसभवने उप्पज्जि. सेसं सब्बं हेट्ठा वुत्तसदिसमेव. तेन वुत्तं –

१०८. ‘‘अभिक्कन्तेन वण्णेन, या त्वं तिट्ठसि देवते;

ओभासेन्ती दिसा सब्बा, ओसधी विय तारका.

१०९. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;

उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.

११०. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभूता किमकासि पुञ्ञं;

केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

१११. ‘‘सा देवता अत्तमना, मोग्गल्लानेन पुच्छिता;

पञ्हं पुट्ठा वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलं’’.

११२. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, सुणिसा अहोसिं ससुरस्स गेहे.

११३. ‘‘अद्दसं विरजं भिक्खुं, विप्पसन्नमनाविलं;

तस्स अदासहं पूवं, पसन्ना सेहि पाणिभि;

भागड्ढभागं दत्वान, मोदामि नन्दने वने.

११४. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो, तेन मे इध मिज्झति;

उप्पज्जन्ति च मे भोगा, ये केचि मनसो पिया.

११५. ‘‘अक्खामि ते भिक्खु महानुभाव, मनुस्सभूता यमकासि पुञ्ञं;

तेनम्हि एवं जलितानुभावा, वण्णो च मे सब्बदिसा पभासती’’ति.

११२. तत्थ सुणिसाति पुत्तस्स भरिया. इत्थिया हि सामिकस्स पिता ‘‘ससुरो’’ति वुच्चति, तस्स च सा ‘‘सुणिसा’’ति. तं सन्धाय ‘‘सुणिसा अहोसिं ससुरस्स गेहे’’ति.

११३. भागड्ढभागन्ति अत्तना लद्धपटिवीसतो उपड्ढभागं. मोदामि नन्दने वनेति थेरेन नन्दनवने दिट्ठताय आह. सेसं वुत्तनयमेव.

सुणिसाविमानवण्णना निट्ठिता.