५-१०. तिस्सादिथेरीगाथावण्णना
तिस्से युञ्जस्सु धम्मेहीति तिस्साय थेरिया गाथा. तस्सा वत्थु तिस्सासिक्खमानाय वत्थुसदिसं. अयं पन थेरी हुत्वा अरहत्तं पापुणि. यथा च अयं, एवं इतो परं धीरा, वीरा, मित्ता, भद्रा, उपसमाति पञ्चन्नं थेरीनं वत्थु एकसदिसमेव. सब्बापि इमा कपिलवत्थुवासिनियो बोधिसत्तस्स ओरोधभूता महापजापतिगोतमिया सद्धिं निक्खन्ता ओभासगाथाय च अरहत्तं पत्ता ठपेत्वा सत्तमिं. सा पन ओभासगाथाय विना पगेव सत्थु सन्तिके लद्धं ओवादं निस्साय विपस्सनं उस्सुक्कापेत्वा अरहत्तं पापुणित्वा उदानवसेन ‘‘वीरा वीरेही’’ति गाथं अभासि. इतरापि अरहत्तं पत्वा –
५. ‘‘तिस्से युञ्जस्सु धम्मेहि, खणो तं मा उपच्चगा;
खणातीता हि सोचन्ति, निरयम्हि समप्पिता.
६. ‘‘धीरे निरोधं फुसेहि, सञ्ञावूपसमं सुखं;
आराधयाहि निब्बानं, योगक्खेममनुत्तरं.
७. ‘‘वीरा वीरेहि धम्मेहि, भिक्खुनी भावितिन्द्रिया;
धारेति अन्तिमं देहं, जेत्वा मारं सवाहनं.
८. ‘‘सद्धाय पब्बजित्वान, मित्ते मित्तरता भव;
भावेहि कुसले धम्मे, योगक्खेमस्स पत्तिया.
९. ‘‘सद्धाय पब्बजित्वान, भद्रे भद्ररता भव;
भावेहि कुसले धम्मे, योगक्खेममनुत्तरं.
१०. ‘‘उपसमे तरे ओघं, मच्चुधेय्यं सुदुत्तरं;
धारेहि अन्तिमं देहं, जेत्वा मारं सवाहन’’न्ति. – गाथायो अभासिंसु;
तत्थ युञ्जस्सु धम्मेहीति समथविपस्सनाधम्मेहि अरियेहि बोधिपक्खियधम्मेहि च युञ्ज योगं करोहि. खणो तं मा उपच्चगाति यो एवं योगभावनं न करोति, तं पुग्गलं पतिरूपदेसे उप्पत्तिक्खणो, छन्नं आयतनानं अवेकल्लक्खणो, बुद्धुप्पादक्खणो, सद्धाय पटिलद्धक्खणो, सब्बोपि अयं खणो अतिक्कमति नाम. सो खणो तं मा अतिक्कमि. खणातीताति ये हि खणं अतीता, ये च पुग्गले सो खणो अभीतो, ते निरयम्हि समप्पिता हुत्वा सोचन्ति, तत्थ निब्बत्तित्वा महादुक्खं पच्चनुभवन्तीति अत्थो.
निरोधं फुसेहीति किलेसनिरोधं फुस्स पटिलभ. सञ्ञावूपसमं सुखं, आराधयाहि निब्बानन्ति कामसञ्ञादीनं पापसञ्ञानं उपसमनिमित्तं अच्चन्तसुखं निब्बानं आराधेहि.
वीरा वीरेहि धम्मेहीति वीरियपधानताय वीरेहि तेजुस्सदेहि अरियमग्गधम्मेहि भावितिन्द्रिया वड्ढितसद्धादिइन्द्रिया वीरा भिक्खुनी वत्थुकामेहि सवाहनं किलेसमारं जिनित्वा आयतिं पुनब्भवाभावतो अन्तिमं देहं धारेतीति थेरी अञ्ञं विय कत्वा अत्तानं दस्सेति.
मित्तेति तं आलपति. मित्तरताति कल्याणमित्तेसु अभिरता. तत्थ सक्कारसम्मानकरणता होहि. भावेहि कुसले धम्मेति अरियमग्गधम्मे वड्ढेहि. योगक्खेमस्साति अरहत्तस्स निब्बानस्स च पत्तिया अधिगमाय.
भद्रेति तं आलपति. भद्ररताति भद्रेसु सीलादिधम्मेसु रता अभिरता होहि. योगक्खेममनुत्तरन्ति चतूहि योगेहि खेमं अनुपद्दवं अनुत्तरं निब्बानं, तस्स पत्तिया कुसले बोधिपक्खियधम्मे भावेहीति अत्थो.
उपसमेति तं आलपति. तरे ओघं मच्चुधेय्यं सुदुत्तरन्ति मच्चु एत्थ धीयतीति मच्चुधेय्यं, अनुपचितकुसलसम्भारेहि सुट्ठु दुत्तरन्ति सुदुत्तरं, संसारमहोघं तरे अरियमग्गनावाय तरेय्यासि. धारेहि अन्तिमं देहन्ति तस्स तरणेनेव अन्तिमदेहधरा होहीति अत्थो.
तिस्सादिथेरीगाथावण्णना निट्ठिता.
निट्ठिता पठमवग्गवण्णना.