१०. गणपेतवत्थुवण्णना

नग्गा दुब्बण्णरूपात्थाति इदं सत्थरि जेतवने विहरन्ते सम्बहुले पेते आरब्भ वुत्तं. सावत्थियं किर सम्बहुला मनुस्सा गणभूता अस्सद्धा अप्पसन्ना मच्छेरमलपरियुट्ठितचित्ता दानादिसुचरितविमुखा हुत्वा चिरं जीवित्वा कायस्स भेदा नगरस्स समीपे पेतयोनियं निब्बत्तिंसु. अथेकदिवसं आयस्मा महामोग्गल्लानो सावत्थियं पिण्डाय गच्छन्तो अन्तरामग्गे पेते दिस्वा –

७८२. ‘‘नग्गा दुब्बणरूपात्थ, किसा धमनिसन्थता;

उप्फासुलिका किसिका, के नु तुम्हेत्थ मारिसा’’ति. –

गाथाय पुच्छि. तत्थ दुब्बण्णरूपात्थाति दुब्बण्णसरीरा होथ. के नु तुम्हेत्थाति तुम्हे के नु नाम भवथ. मारिसाति ते अत्तनो सारुप्पवसेन आलपति.

तं सुत्वा पेता –

७८३. ‘‘मयं भदन्ते पेतम्हा, दुग्गता यमलोकिका;

पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता’’ति. –

गाथाय अत्तनो पेतभावं पकासेत्वा पुन थेरेन –

७८४. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कटं कतं;

किस्सकम्मविपाकेन, पेतलोकं इतो गता’’ति. –

गाथाय कतकम्मं पुच्छिता –

७८५. ‘‘अनावटेसु तित्थेसु, विचिनिम्हद्धमासकं;

सन्तेसु देय्यधम्मेसु, दीपं नाकम्ह अत्तनो.

७८६. ‘‘नदिं उपेम तसिता, रित्तका परिवत्तति;

छायं उपेम उण्हेसु, आतपो परिवत्तति.

७८७. ‘‘अग्गिवण्णो च नो वातो, डहन्तो उपवायति;

एतञ्च भन्ते अरहाम, अञ्ञञ्च पापकं ततो.

७८८. ‘‘अपि योजनानि गच्छाम, छाता आहारगेधिनो;

अलद्धाव निवत्ताम, अहो नो अप्पपुञ्ञता.

७८९. ‘‘छाता पमुच्छिता भन्ता, भूमियं पटिसुम्भिता;

उत्ताना पटिकिराम, अवकुज्जा पतामसे.

७९०. ‘‘ते च तत्थेव पतिता, भूमियं पटिसुम्भिता;

उरं सीसञ्च घट्टेम, अहो नो अप्पपुञ्ञता.

७९१. ‘‘एतञ्च भन्ते अरहाम, अञ्ञञ्च पापकं ततो;

सन्तेसु देय्यधम्मेसु, दीपं नाकम्ह अत्तनो.

७९२. ‘‘ते हि नून इतो गन्त्वा, योनिं लद्धान मानुसिं;

वदञ्ञू सीलसम्पन्ना, काहाम कुसलं बहु’’न्ति. –

अत्तना कतकम्मं कथेसुं.

७८८. तत्थ अपि योजनानि गच्छामाति अनेकानिपि योजनानि गच्छाम. कथं? छाता आहारगेधिनोति, चिरकालं जिघच्छाय जिघच्छिता आहारे गिद्धा अभिगिज्झन्ता हुत्वा, एवं गन्त्वापि किञ्चि आहारं अलद्धायेव निवत्ताम. अप्पपुञ्ञताति अपुञ्ञता अकतकल्याणता.

७८९. उत्ताना पटिकिरामाति कदाचि उत्ताना हुत्वा विकिरियमानङ्गपच्चङ्गा विय वत्ताम. अवकुज्जा पतामसेति कदाचि अवकुज्जा हुत्वा पताम.

७९०. ते चाति ते मयं. उरं सीसञ्च घट्टेमाति अवकुज्जा हुत्वा पतिता उट्ठातुं असक्कोन्ता वेधन्ता वेदनाप्पत्ता अत्तनो अत्तनो उरं सीसञ्च पटिघंसाम. सेसं हेट्ठा वुत्तनयमेव.

थेरो तं पवत्तिं भगवतो आरोचेसि. भगवा तमत्थं अट्ठुप्पत्तिं कत्वा सम्पत्तपरिसाय धम्मं देसेसि. तं सुत्वा महाजनो मच्छेरमलं पहाय दानादिसुचरितनिरतो अहोसीति.

गणपेतवत्थुवण्णना निट्ठिता.