७. सत्तपुत्तखादकपेतिवत्थुवण्णना
नग्गा दुब्बण्णरूपासीति इदं सत्थरि सावत्थियं विहरन्ते सत्तपुत्तखादकपेतिं आरब्भ वुत्तं. सावत्थिया किर अविदूरे अञ्ञतरस्मिं गामके अञ्ञतरस्स उपासकस्स द्वे पुत्ता अहेसुं – पठमवये ठिता रूपसम्पन्ना सीलाचारेन समन्नागता. तेसं माता ‘‘पुत्तवती अह’’न्ति पुत्तबलेन भत्तारं अतिमञ्ञति. सो भरियाय अवमानितो निब्बिन्नमानसो अञ्ञं कञ्ञं आनेसि. सा नचिरस्सेव गब्भिनी अहोसि. अथस्स जेट्ठभरिया इस्सापकता अञ्ञतरं वेज्जं आमिसेन उपलापेत्वा तेन तस्सा तेमासिकं गब्भं पातेसि. अथ सा ञातीहि च भत्तारा च ‘‘तया इमिस्सा गब्भो पातितो’’ति पुट्ठा ‘‘नाहं पातेमी’’ति मुसा वत्वा तेहि असद्दहन्तेहि ‘‘सपथं करोही’’ति वुत्ता ‘‘सायं पातं सत्त सत्त पुत्ते विजायित्वा पुत्तमंसानि खादामि, निच्चं दुग्गन्धा च मक्खिकापरिकिण्णा च भवेय्य’’न्ति सपथं अकासि.
सा अपरेन समयेन कालं कत्वा तस्स गब्भपातनस्स मुसावादस्स च फलेनेव पेतयोनियं निब्बत्तित्वा पुत्तनयेन पुत्तमंसानि खादन्ती तस्सेव गामस्स अविदूरे विचरति. तेन च समयेन सम्बहुला थेरा गामकावासे वुत्थवस्सा भगवन्तं दस्सनाय सावत्थिं आगच्छन्ता तस्स गामस्स अविदूरे एकस्मिं पदेसे रत्तियं वासं कप्पेसुं. अथ सा पेती तेसं थेरानं अत्तानं दस्सेसि. तं महाथेरो गाथाय पुच्छि –
३५. ‘‘नग्गा दुब्बण्णरूपासि, दुग्गन्धा पूति वायसि;
मक्खिकाहि परिकिण्णा, का नु त्वं इध तिट्ठसी’’ति.
सा थेरेन पुट्ठा तीहि गाथाहि पटिवचनं अदासि –
३६. ‘‘अहं भदन्ते पेतीम्हि, दुग्गता यमलोकिका;
पापकम्मं करित्वान, पेतलोकं इतो गता.
३७. ‘‘कालेन सत्त पुत्तानि, सायं सत्त पुनापरे;
विजायित्वान खादामि, तेपि ना होन्ति मे अलं.
३८. ‘‘परिडय्हति धूमायति, खुदाय हदयं मम;
निब्बुतिं नाधिगच्छामि, अग्गिदड्ढाव आतपे’’ति.
३८. तत्थ निब्बुतिन्ति खुप्पिपासादुक्खस्स वूपसमं. नाधिगच्छामीति न लभामि. अग्गिदड्ढाव आतपेति अतिउण्हआतपे अग्गिना डय्हमाना विय निब्बुतिं नाधिगच्छामीति योजना.
तं सुत्वा महाथेरो ताय कतकम्मं पुच्छन्तो –
३९. ‘‘किं नु कायेन वाचाय, मनसा दुक्कटं कतं;
किस्सकम्मविपाकेन, पुत्तमंसानि खादसी’’ति. – गाथमाह;
अथ सा पेती अत्तनो पेतलोकूपपत्तिञ्च पुत्तमंसखादनकारणञ्च कथेन्ती –
४०. ‘‘अहू मय्हं दुवे पुत्ता, उभो सम्पत्तयोब्बना;
साहं पुत्तबलूपेता, सामिकं अतिमञ्ञिसं.
४१. ‘‘ततो मे सामिको कुद्धो, सपतिं मय्हमानयि;
सा च गब्भं अलभित्थ, तस्सा पापं अचेतयिं.
४२. ‘‘साहं पदुट्ठमनसा, अकरिं गब्भपातनं;
तस्स तेमासिको गब्भो, पूतिलोहितको पति.
४३. ‘‘तदस्सा माता कुपिता, मय्हं ञाती समानयि;
सपथञ्च मं कारेसि, परिभासापयी च मं.
४४. ‘‘साहं घोरञ्च सपथं, मुसावादं अभासिसं;
‘पुत्तमंसानि खादामि, सचे तं पकतं मया’.
४५. ‘‘तस्स कम्मस्स विपाकेन, मुसावादस्स चूभयं;
पुत्तमंसानि खादामि, पुब्बलोहितमक्खिता’’ति. – इमा गाथा अभासि;
४०-४५. तत्थ पुत्तबलूपेताति पुत्तबलेन उपेता, पुत्तानं वसेन लद्धबला. अतिमञ्ञिसन्ति अतिक्कमित्वा मञ्ञिं अवमञ्ञिं. पूतिलोहितको पतीति कुणपलोहितं हुत्वा गब्भो परिपति. सेसं सब्बं अनन्तरसदिसमेव. तत्थ अट्ठ थेरा, इध सम्बहुला. तत्थ पञ्च पुत्ता, इध सत्ताति अयमेव विसेसोति.
सत्तपुत्तखादकपेतिवत्थुवण्णाना निट्ठिता.