नवकवण्णना
३४०. इति अट्ठकवसेन सामग्गिरसं दस्सेत्वा इदानि नवकवसेन दस्सेतुं पुन देसनं आरभि. तत्थ आघातवत्थूनीति आघातकारणानि. आघातं बन्धतीति कोपं बन्धति करोति उप्पादेति.
तं कुतेत्थ लब्भाति तं अनत्थचरणं मा अहोसीति एतस्मिं पुग्गले कुतो लब्भा, केन कारणेन सक्का लद्धुं? परो नाम परस्स अत्तनो चित्तरुचिया अनत्थं करोतीति एवं चिन्तेत्वा आघातं पटिविनोदेति. अथ वा सचाहं पटिकोपं करेय्यं, तं कोपकरणं एत्थ पुग्गले कुतो लब्भा, केन कारणेन लद्धब्बन्ति अत्थो. कुतो लाभातिपि पाठो, सचाहं एत्थ कोपं करेय्यं, तस्मिं मे कोपकरणे कुतो लाभा, लाभा नाम के सियुन्ति अत्थो. इमस्मिञ्च अत्थे तन्ति निपातमत्तमेव होति.
३४१. सत्तावासाति सत्तानं आवासा, वसनट्ठानानीति अत्थो. तत्थ सुद्धावासापि सत्तावासोव, असब्बकालिकत्ता पन न गहिता. सुद्धावासा हि बुद्धानं खन्धावारसदिसा. असङ्ख्येय्यकप्पे बुद्धेसु अनिब्बत्तन्तेसु तं ठानं सुञ्ञं होतीति असब्बकालिकत्ता न गहिता. सेसमेत्थ यं वत्तब्बं, तं हेट्ठा वुत्तमेव.
३४२. अक्खणेसु धम्मो च देसियतीति चतुसच्चधम्मो देसियति. ओपसमिकोति किलेसूपसमकरो. परिनिब्बानिकोति किलेसपरिनिब्बानेन परिनिब्बानावहो. सम्बोधगामीति चतुमग्गञाणपटिवेधगामी. अञ्ञतरन्ति असञ्ञभवं वा अरूपभवं वा.
३४३. अनुपुब्बविहाराति अनुपटिपाटिया समापज्जितब्बविहारा.
३४४. अनुपुब्बनिरोधाति अनुपटिपाटिया निरोधा.
‘‘इमे, खो आवुसो’’तिआदि वुत्तनयेनेव योजेतब्बं. इति छन्नं नवकानं वसेन चतुपण्णास पञ्हे कथेन्तो थेरो सामग्गिरसं दस्सेसीति.
नवकवण्णना निट्ठिता.