अट्ठविमोक्खवण्णना

१७४. विमोक्खकथा उत्तानत्थायेव. इमेपि अट्ठ विमोक्खा अभीतभावदस्सनत्थमेव आनीता. इमेपि किर वत्वा एवमाह – ‘‘आनन्द, एतापि समापत्तियो समापज्जन्तस्स च वुट्ठहन्तस्स च तथागतस्स भयं वा सारज्जं वा नत्थि…पे… ओस्सजी’’ति.

१७५. इदानिपि भगवा आनन्दस्स ओकासं अदत्वाव एकमिदाहन्तिआदिना नयेन अपरम्पि देसनं आरभि. तत्थ पठमाभिसम्बुद्धोति अभिसम्बुद्धो हुत्वा पठममेव अट्ठमे सत्ताहे.

१७७. ओस्सट्ठोति विस्सज्जितो परिच्छिन्नो, एवं किर वत्वा – ‘‘तेनायं दससहस्सी लोकधातु कम्पित्था’’ति आह.