४. धम्माभिसमयकथावण्णना

८९७. इदानि धम्माभिसमयकथा नाम होति. तत्थ अतीतभवे सोतापन्नं मातुकुच्छियं वसित्वा निक्खन्तं दिस्वा ‘‘अत्थि गब्भसेय्याय धम्माभिसमयो’’ति येसं लद्धि, सेय्यथापि एकच्चानं उत्तरापथकानं, ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. अथ नं ‘‘यदि तत्थ धम्माभिसमयो अत्थि, धम्माभिसमयस्स कारणेहि धम्मदेसनादीहि भवितब्ब’’न्ति चोदेतुं अत्थि गब्भसेय्याय धम्मदेसनातिआदिमाह. सुत्तस्सातिआदि भवङ्गवारं सन्धाय वुत्तं. गब्भसेय्याय हि येभुय्येन भवङ्गमेव पवत्तति. तेनेव सत्तो किरियमयप्पवत्ताभावा सुत्तो, भावनानुयोगस्स अभावा पमत्तो, कम्मट्ठानपरिग्गाहकानं सतिसम्पजञ्ञानं अभावा मुट्ठस्सति असम्पजानो नाम होति, तथारूपस्स कुतो धम्माभिसमयोति?

धम्माभिसमयकथावण्णना.