२. पच्चनीकानुलोमवण्णना
१४. एवमेतानि तीणि अनुलोमपच्चनीकपञ्चके अनुलोममत्तवसेनेव ताव पटिपाटिया भाजेत्वा पुन पच्चनीकानुलोमपञ्चके पच्चनीकमत्तवसेनेव भाजेतुं पुग्गलो नुपलब्भतीतिआदि आरद्धं. तत्थ अनुलोमपञ्चकस्स पाळियं सङ्खिपित्वा आगते पच्चनीके वुत्तनयेनेव पच्चनीकस्स च पाळियं सङ्खिपित्वा आगते अनुलोमे वुत्तनयेनेव अत्थो वेदितब्बो. एत्तावता सुद्धिकस्स चेव इमेसञ्च तिण्णन्ति चतुन्नं सच्चिकट्ठानं एकेकस्मिं सच्चिकट्ठे अनुलोमपच्चनीकस्स पच्चनीकानुलोमस्स चाति द्विन्नं द्विन्नं पच्चनीकानं वसेन अयं अट्ठमुखा नाम वादयुत्ति निद्दिट्ठा होतीति वेदितब्बा. या एकेकस्मिं मुखे एकेकस्स निग्गहस्स वसेन अट्ठकनिग्गहोति पाळियं लिखियति. तत्थेतं वुच्चति –
‘‘एवं चतुब्बिधे पञ्हे, पञ्चकद्वयभेदतो;
एसा अट्ठमुखा नाम, वादयुत्ति पकासिता.
‘‘अट्ठेव निग्गहा तत्थ, चत्तारो तेसु धम्मिका;
अधम्मिका च चत्तारो, सब्बत्थ सकवादिनो;
जयो पराजयो चेव, सब्बत्थ परवादिनो’’ति.
सच्चिकट्ठवण्णना निट्ठिता.