५. एकमग्गकथावण्णना

८१०-८११. इदानि एकमग्गकथा नाम होति. तत्थ येसं बुद्धे भगवति अयोनिसो पेमवसेनेव ‘‘भगवा सोतापन्नो हुत्वा सकदागामी, सकदागामी हुत्वा अनागामी, अनागामी हुत्वा अरहत्तं सच्छाकासि, एकेनेव पन अरियमग्गेन चत्तारि फलानि सच्छाकासी’’ति लद्धि, सेय्यथापि तेसञ्ञेव; ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. अथ नं चतूहि फलेहि सद्धिं उप्पन्नानं चतुन्नं फस्सादीनं एकतो समोधानवसेन चोदेतुं चतुन्नं फस्सानन्तिआदिमाह. सोतापत्तिमग्गेनातिआदि ‘‘कतरमग्गेन सच्छिकरोती’’ति पुच्छनत्थं वुत्तं. अरहत्तमग्गेनाति च वुत्ते तेन सक्कायदिट्ठिआदीनं पहानाभाववसेन चोदेति. भगवा सोतापन्नोति बुद्धभूतस्स सोतापन्नभावो नत्थीति पटिक्खिपति. परतो पञ्हद्वयेपि एसेव नयो. सेसमेत्थ यथापाळिमेव निय्यातीति.

एकमग्गकथावण्णना.