२. अञ्ञमञ्ञपच्चयकथावण्णना
७१८-७१९. इदानि अञ्ञमञ्ञपच्चयकथा नाम होति. तत्थ येसं समये ‘‘अविज्जापच्चया सङ्खारा’’ति अयमेव तन्ति, ‘‘सङ्खारपच्चयापि अविज्जा’’ति अयं नत्थि, तस्मा अविज्जाव सङ्खारानं पच्चयो, न पन सङ्खारा अविज्जायाति लद्धि, सेय्यथापि महासङ्घिकानं; ते सन्धाय अविज्जासङ्खारादीनं अञ्ञमञ्ञपच्चयतापि अत्थीति दस्सेतुं पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. अविज्जा सङ्खारेनाति एत्थ अपुञ्ञाभिसङ्खारोव गहितो. तस्मा सङ्खारपच्चयापि अविज्जाति एत्थ सहजातअञ्ञमञ्ञअत्थिअविगतसम्पयुत्तवसेन पच्चयता वेदितब्बा. उपादानपच्चयापि तण्हाति एत्थ ठपेत्वा कामुपादानं सेसानि तीणि उपादानानि अविज्जाय सङ्खारा विय तण्हाय पच्चया होन्तीति वेदितब्बानि. सेसं यथापाळिमेव निय्याति. जरामरणपच्चयाति पुच्छा परवादिस्स, नामरूपं विञ्ञाणपच्चयाति सकवादिस्साति.
अञ्ञमञ्ञपच्चयकथावण्णना.