५. ञाणं चित्तविप्पयुत्तन्तिकथावण्णना

६१६-६१७. इदानि ञाणं चित्तविप्पयुत्तन्तिकथा नाम होति. तत्थ यस्मा अरहा चक्खुविञ्ञाणादिसमङ्गी पटिलद्धं मग्गञाणं सन्धाय ‘‘ञाणी’’ति वुच्चति, न चस्स तं तेन चित्तेन सम्पयुत्तं, तस्मा ‘‘ञाणं चित्तविप्पयुत्त’’न्ति येसं लद्धि, सेय्यथापि पुब्बसेलियानं; ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. अथ नं ‘‘यदि ते ञाणं चित्तविप्पयुत्तं चित्तविप्पयुत्तेसु रूपादीसु अञ्ञतरं सिया’’ति चोदेतुं रूपन्तिआदिमाह. इतरो पटिक्खिपति. सेसं हेट्ठा वुत्तनयमेव. परियोसाने पन पञ्ञवाति पुट्ठो पटिलाभवसेन तं पवत्तिं इच्छति, तस्मा पटिजानातीति.

ञाणं चित्तविप्पयुत्तन्तिकथावण्णना.