६. द्वीहि सीलेहीतिकथावण्णना

५८७-५८९. इदानि द्वीहि सीलेहीतिकथा नाम होति. तत्थ ‘‘सीले पतिट्ठाय नरो सपञ्ञो’’तिआदिवचनतो (सं. नि. १.२३) यस्मा लोकियेन सीलेन सीलवा लोकुत्तरं मग्गं भावेति, तस्मा ‘‘पुरिमेन च लोकियेन मग्गक्खणे लोकुत्तरेन चाति द्वीहि सीलेहि समन्नागतो नाम होती’’ति येसं लद्धि, सेय्यथापि महासंघिकानंयेव, ते सन्धाय मग्गसमङ्गीति पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. अथ नं ‘‘यदि सो एकक्खणे लोकियलोकुत्तरेहि द्वीहि सीलेहि समन्नागतो, द्वीहि फस्सादीहिपि तेन समन्नागतेन भवितब्ब’’न्ति चोदेतुं द्वीहि फस्सेहीतिआदिमाह. इतरो तथारूपं नयं अपस्सन्तो पटिक्खिपति. लोकियेन च लोकुत्तरेन चाति पञ्हे पुब्बे समादिन्नञ्च मग्गक्खणे उप्पन्नसम्मावाचादीनि च सन्धाय पटिजानाति.

लोकिये सीले निरुद्धेति पुच्छा परवादिस्स, खणभङ्गनिरोधं सन्धाय पटिञ्ञा सकवादिस्स. इतरो पन तं वीतिक्कमं विय सल्लक्खेन्तो दुस्सीलोतिआदिमाह. लद्धिपतिट्ठापनं पनस्स पुब्बे अभिन्नसीलतंयेव दीपेति, न द्वीहि समन्नागततं. तस्मा अप्पतिट्ठिताव लद्धीति.

द्वीहि सीलेहीतिकथावण्णना.