२. उपपत्तिकथावण्णना

३८८. इदानि उपपत्तिकथा नाम होति. तत्थ येसं ‘‘ओपपातिको होति तत्थपरिनिब्बायी’’तिवचनानि (पु. प. ३५-४०) अयोनिसो गहेत्वा सुद्धावासेसु उपपत्तिया अरहाति लद्धि, ‘‘येसं वा उपहच्चपरिनिब्बायी’’ति पदं परिवत्तित्वा ‘‘उपपज्जपरिनिब्बायी’’ति परियापुणन्तानं सह उपपत्तिया अरहा होतीति लद्धि, सेय्यथापि एतरहि उत्तरापथकानं; ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा इतरस्स. तत्थ यस्मा उपपत्तिचित्तं नाम लोकियं, तेन सोतापन्नादयोपि न होन्ति, पगेव अरहा. तस्मास्स इमं नयं दस्सेतुं सह उपपत्तिया सोतापन्नोतिआदि आरद्धं.

३८९. सारिपुत्तोतिआदि इमेसु महाथेरेसु को एकोपि सह उपपत्तिया अरहा नामाति चोदनत्थं वुत्तं.

३९०. उपपत्तेसियेनाति पटिसन्धिचित्तेन. तञ्हि उपपत्तिं एसति गवेसति, तस्मा उपपत्तेसियन्ति वुच्चति. सेसमेत्थ उत्तानत्थमेवाति.

उपपत्तिकथावण्णना.