७. चित्तट्ठितिकथावण्णना
३३५. इदानि चित्तट्ठितिकथा नाम होति. तत्थ येसं समापत्तिचित्तञ्चेव भवङ्गचित्तञ्च अनुप्पबन्धेन पवत्तमानं दिस्वा ‘‘एकमेव चित्तं चिरं तिट्ठती’’ति लद्धि सेय्यथापि एतरहि हेट्ठा वुत्तप्पभेदानं अन्धकानं, तंलद्धिविसोधनत्थं एकं, चित्तं दिवसं तिट्ठतीति पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा परवादिस्स. उपड्ढदिवसो उप्पादक्खणोति एत्थ ठितिक्खणं अनामसित्वा ‘‘अनिच्चा वत सङ्खारा, उप्पादवयधम्मिनो’’ति (सं. नि. १.१८६; २.१४३) देसनानयेन उप्पादवयवसेनेव पुच्छा कता.
ते धम्मा चित्तेन लहुपरिवत्ताति पुट्ठो चित्ततो लहुतरपरिवत्तिनो धम्मे अपस्सन्तो पटिक्खिपति. दुतियं पुट्ठो यस्स चित्तस्स दीघट्ठितिं इच्छति, तं सन्धाय पटिजानाति. यावतायुकं तिट्ठतीति पञ्हे ‘‘चुल्लासीतिसहस्सानि, कप्पा तिट्ठन्ति ये मरू’’तिआदिवचनवसेन (महानि. १०) आरुप्पतो अञ्ञत्र पटिक्खिपति, आरुप्पे पटिजानाति. मुहुत्तं मुहुत्तं उप्पज्जतीति पञ्हे परवादिस्स ‘‘उप्पादवयधम्मिनो’’तिआदिसुत्तविरोधभयेन पटिजानाति. ठितिं पनस्स लद्धिवसेन इच्छति. सेसमेत्थ उत्तानत्थमेवाति.
चित्तट्ठितिकथावण्णना.