६. दुक्खाहारकथावण्णना

३३४. इदानि दुक्खाहारकथा नाम होति. तत्थ ‘‘दुक्खं दुक्खन्ति वाचं भासन्तो दुक्खे ञाणं आहरति, तं दुक्खाहारो नाम वुच्चति. तञ्च पनेतं मग्गङ्गं मग्गपरियापन्न’’न्ति येसं लद्धि, सेय्यथापि एतरहि पुब्बसेलियानं; ते सन्धाय दुक्खाहारोति पुच्छा सकवादिस्स, पटिञ्ञा परवादिस्स. ये केचीति पठमपञ्हे अविपस्सके सन्धाय पटिक्खिपति, दुतियपञ्हे विपस्सके सन्धाय पटिजानाति, तं पनस्स लद्धिमत्तमेव. तस्मा ‘‘सब्बे ते’’ति वादस्स भिन्दनत्थं बालपुथुज्जनातिआदिमाह. तं उत्तानत्थमेवाति.

दुक्खाहारकथावण्णना.