१०. वोहारकथावण्णना

३४७. इदानि वोहारकथा नाम होति. तत्थ बुद्धो भगवा लोकुत्तरेन वोहारेन वोहरतीति येसं लद्धि, सेय्यथापि एतरहि अन्धकानं; ते सन्धाय पुच्छा सकवादिस्स, लद्धिवसेन पटिञ्ञा परवादिस्स. लोकुत्तरे सोतेतिआदीनि तस्स अयुत्तवादीभावदीपनत्थं वुत्तानि. अयञ्हेत्थ अधिप्पायो – ‘‘सद्दायतनमेव ते लोकुत्तरं, उदाहु सोतादीनिपी’’ति.

हञ्चि बुद्धस्स भगवतो वोहारो लोकिये सोते पटिहञ्ञतीति एत्थ यदि सो लोकुत्तरे पटिहञ्ञेय्य. लोकुत्तरो सियाति एवमत्थो न गहेतब्बो. लोकिये पटिहञ्ञमानस्स पन लोकुत्तरता नाम नत्थीति अयमेत्थाधिप्पायो. लोकियेन विञ्ञाणेनाति एत्थापि लोकियेनेवाति अत्थो. इतरथा अनेकन्तता सिया. लोकुत्तरञ्हि लोकियेनपि ञाणेन ञायती. एवं सब्बं यथानुरूपतो वेदितब्बं. सब्बे ते मग्गं भावेन्तीति पञ्हेसु ये मग्गं नप्पटिलभन्ति, ते सन्धाय पटिक्खिपति. ये पटिलभन्ति, ते सन्धाय पटिजानाति.

३५१. सोवण्णमयायाति सुवण्णमयाय. इदं परवादिस्स उदाहरणं.

एळण्डियायाति एळण्डमयाय. इदं सकवादिस्स उदाहरणं. लोकियं वोहरन्तस्स लोकियोति अयम्पि एका लद्धि. सा एतरहि एकच्चानं अन्धकानं लद्धि. सेसमेत्थ उत्तानत्थमेवाति.

वोहारकथावण्णना.