१. अवजानातिसुत्तवण्णना

१४१. पञ्चमस्स पठमे संवासेनाति एकतोवासेन. आदेय्यमुखोति आदियनमुखो, गहणमुखोति अत्थो. तमेनं दत्वा अवजानातीति ‘‘अयं दिन्नं पटिग्गहेतुमेव जानाती’’ति एवं अवमञ्ञति. तमेनं संवासेन अवजानातीति अप्पमत्तके किस्मिञ्चिदेव कुज्झित्वा ‘‘जानामहं तया कतकम्मं, एत्तकं अद्धानं अहं किं करोन्तो वसिं, ननु तुय्हमेव कताकतं वीमंसन्तो’’तिआदीनि वत्ता होति. अथ इतरो ‘‘अद्धा कोचि मय्हं दोसो भविस्सती’’ति किञ्चि पटिप्फरितुं न सक्कोति. तं खिप्पञ्ञेव अधिमुच्चिता होतीति तं वण्णं वा अवण्णं वा सीघमेव सद्दहति. सद्दहनट्ठेन हि आदानेन एस आदियनमुखोति वुत्तो. आधेय्यमुखोति पाळिया पन ठपितमुखोति अत्थो. मग्गे खटआवाटो विय आगतागतं उदकं वण्णं वा अवण्णं वा सद्दहनवसेन सम्पटिच्छितुं ठपितमुखोति वुत्तं होति.

इत्तरसद्धोति परित्तकसद्धो. कुसलाकुसले धम्मे न जानातीतिआदीसु कुसले धम्मे ‘‘इमे कुसला’’ति न जानाति, अकुसले धम्मे ‘‘इमे अकुसला’’ति न जानाति. तथा सावज्जे सदोसधम्मे ‘‘इमे सावज्जा’’ति, अनवज्जे च निद्दोसधम्मे ‘‘इमे अनवज्जा’’ति, हीने हीनाति, पणीते पणीताति. कण्हसुक्कसप्पटिभागेति ‘‘इमे कण्हा सुक्के पटिबाहेत्वा ठितत्ता सप्पटिभागा नाम, इमे च सुक्का कण्हे पटिबाहित्वा ठितत्ता सप्पटिभागा’’ति न जानाति.