४. मनापदायीसुत्तवण्णना
४४. चतुत्थे उग्गोति गुणेहि उग्गतत्ता एवंलद्धनामो. सालपुप्फकं खादनीयन्ति चतुमधुरयोजितेन सालिपिट्ठेन कतं सालपुप्फसदिसं खादनीयं. तञ्हि पञ्ञायमानवण्टपत्तकेसरं कत्वा जीरकादिसम्भारयुत्ते सप्पिम्हि पचित्वा सप्पिं विनिवत्तेत्वा कोलुम्बे पूरेत्वा गन्धवासं गाहापेत्वा पिदहित्वा लञ्छेत्वा ठपितं होति. तं सो यागुं पिवित्वा निसिन्नस्स भगवतो अन्तरभत्ते दातुकामो एवमाह. पटिग्गहेसि भगवाति देसनामत्तमेतं, उपासको पन तं भगवतो च पञ्चन्नञ्च भिक्खुसतानं अदासि. यथा च तं, एवं सूकरमंसादीनिपि. तत्थ सम्पन्नकोलकन्ति सम्पन्नबदरं. सूकरमंसन्ति मधुररसेहि बदरेहि सद्धिं जीरकादिसम्भारेहि योजेत्वा पक्कं एकसंवच्छरिकसूकरमंसं. निब्बत्ततेलकन्ति विनिवत्तिततेलं. नालियसाकन्ति सालिपिट्ठेन सद्धिं मद्दित्वा जीरकादिसंयुत्ते सप्पिम्हि पचित्वा चतुमधुरेन योजेत्वा वासं गाहापेत्वा ठपितं नालियसाकं. नेतं भगवतो कप्पतीति एत्थ अकप्पियं उपादाय कप्पियम्पि न कप्पतीति वुत्तं, सेट्ठि पन सब्बम्पि तं आहरापेत्वा रासिं कत्वा यं यं अकप्पियं, तं तं अन्तरापणं पहिणित्वा कप्पियं उपभोगपरिभोगभण्डं अदासि. चन्दनफलकं नातिमहन्तं दीघतो अड्ढतेय्यरतनं, तिरियं दियड्ढरतनं, सारवरभण्डत्ता पन महग्घं अहोसि. भगवा तं पटिग्गहेत्वा खण्डाखण्डिकं छेदापेत्वा भिक्खूनं अञ्जनपिसनत्थाय दापेसि.
उज्जुभूतेसूति कायवाचाचित्तेहि उजुकेसु. छन्दसाति पेमेन. चत्तन्तिआदीसु परिच्चागवसेन चत्तं. मुत्तचागताय मुत्तं. अनपेक्खचित्तताय चित्तेन न उग्गहितन्ति अनुग्गहीतं. खेत्तूपमेति विरुहनट्ठेन खेत्तसदिसे.
अञ्ञतरं मनोमयन्ति सुद्धावासेसु एकं झानमनेन निब्बत्तं देवकायं. यथाधिप्पायोति यथाज्झासयो. इमिना किं पुच्छति? तस्स किर मनुस्सकाले अरहत्तत्थाय अज्झासयो अहोसि, तं पुच्छामीति पुच्छति. देवपुत्तोपि अरहत्तं पत्तताय तग्घ मे भगवा यथाधिप्पायोति आह. यत्थ यत्थूपपज्जतीति तीसु वा कुलसम्पत्तीसु छसु वा कामसग्गेसु यत्थ यत्थ उप्पज्जति, तत्थ तत्थ दीघायु यसवा होतीति. पञ्चमं चतुक्कनिपाते वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. छट्ठसत्तमानि उत्तानत्थानेव.