४-९. सिक्खापदसुत्तादिवण्णना

२३५. चतुत्थादीनिपि उत्तानत्थानेव. मग्गङ्गेसु पन यस्मा सतिया उपट्ठपेत्वा पञ्ञाय परिच्छिन्दति, तस्मा उभयमेव कम्मं. सेसा अङ्गानेव होन्ति, नो कम्मन्ति वुत्तं. बोज्झङ्गेसुपि एसेव नयो. अभिधम्मे पन सब्बम्पेतं अविसेसेन चेतनासम्पयुत्तकम्मन्तेव वण्णितं.