९. आनन्दअच्छरियसुत्तवण्णना
१२९. नवमे भिक्खुपरिसा आनन्दं दस्सनायाति ये भगवन्तं पस्सितुकामा थेरं उपसङ्कमन्ति, ये वा ‘‘आयस्मा किरानन्दो समन्तपासादिको अभिरूपो दस्सनीयो बहुस्सुतो सङ्घसोभनो’’ति थेरस्स गुणे सुत्वा आगच्छन्ति, ते सन्धाय ‘‘भिक्खुपरिसा आनन्दं दस्सनाय उपसङ्कमती’’ति वुत्तं. एस नयो सब्बत्थ. अत्तमनाति ‘‘सवनेन नो दस्सनं समेती’’ति सकमना तुट्ठचित्ता. धम्मन्ति ‘‘कच्चि, आवुसो, खमनीयं, कच्चि यापनीयं, कच्चि योनिसोमनसिकारकम्मं करोथ, आचरियुपज्झायवत्तं पूरेथा’’ति एवरूपं पटिसन्थारधम्मं. तत्थ भिक्खुनीसु ‘‘कच्चि, भगिनियो, अट्ठ गरुधम्मे समादाय वत्तथा’’ति इदम्पि नानाकरणं होति. उपासकेसु ‘‘स्वागतं, उपासक, न ते किञ्चि सीसं वा अङ्गं वा रुज्जति, अरोगा ते पुत्तभातरो’’ति न एवं पटिसन्थारं करोति, एवं पन करोति – ‘‘कथं, उपासका, तीणि सरणानि पञ्च सीलानि रक्खथ, मासस्स अट्ठ उपोसथे करोथ, मातापितूनं उपट्ठानवत्तं पूरेथ, धम्मिकसमणब्राह्मणे पटिजग्गथा’’ति. उपासिकासुपि एसेव नयो.