४. दुतियनानाकरणसुत्तवण्णना

१२४. चतुत्थे रूपमेव रूपगतं. सेसपदेसुपि एसेव नयो. अनिच्चतोतिआदीसु हुत्वा अभावट्ठेन अनिच्चतो, आबाधट्ठेन रोगतो, अन्तो पदुस्सनट्ठेन गण्डतो, अनुपविट्ठट्ठेन सल्लतो, सदुक्खट्ठेन अघतो, सम्पीळनट्ठेन आबाधतो, अविधेय्यट्ठेन परतो, पलुज्जनट्ठेन पलोकतो, निस्सत्तट्ठेन सुञ्ञतो, अवसवत्तनट्ठेन अनत्ततो. एत्थ च ‘‘अनिच्चतो पलोकतो’’ति द्वीहि पदेहि अनिच्चलक्खणं कथितं, ‘‘सुञ्ञतो अनत्ततो’’ति द्वीहि अनत्तलक्खणं, सेसेहि दुक्खलक्खणं कथितन्ति वेदितब्बं. समनुपस्सतीति ञाणेन पस्सति. एवं पञ्चक्खन्धे तिलक्खणं आरोपेत्वा पस्सन्तो तयो मग्गे तीणि फलानि सच्छिकरोति. सुद्धावासानं देवानं सहब्यतं उपपज्जतीति तत्थ ठितो चतुत्थज्झानं भावेत्वा उपपज्जति.