१. अत्तानुवादसुत्तवण्णना
१२१. ततियस्स पठमे अत्तानुवादभयन्ति अत्तानं अनुवदन्तस्स उप्पज्जनकभयं. परानुवादभयन्ति परस्स अनुवादतो उप्पज्जनकभयं. दण्डभयन्ति द्वत्तिंस कम्मकारणा पटिच्च उप्पज्जनकभयं. दुग्गतिभयन्ति चत्तारो अपाये पटिच्च उप्पज्जनकभयं. इदं वुच्चति, भिक्खवे, अत्तानुवादभयन्तिआदीसु अत्तानुवादभयं ताव पच्चवेक्खन्तस्स अज्झत्तं हिरी समुट्ठाति, सास्स तीसु द्वारेसु संवरं जनेति, तीसु द्वारेसु संवरो चतुपारिसुद्धिसीलं होति. सो तस्मिं सीले पतिट्ठाय विपस्सनं वड्ढेत्वा अग्गफले पतिट्ठाति. परानुवादभयं पन पच्चवेक्खन्तस्स बहिद्धा ओत्तप्पं समुट्ठाति, तदस्स तीसु द्वारेसु संवरं जनेति, तीसु द्वारेसु संवरो चतुपारिसुद्धिसीलं होति. सो तस्मिं सीले पतिट्ठाय विपस्सनं वड्ढेत्वा अग्गफले पतिट्ठाति. दुग्गतिभयं पच्चवेक्खन्तस्स अज्झत्तं हिरी समुट्ठाति, सास्स तीसु द्वारेसु संवरं जनेति, तीसु द्वारेसु संवरो चतुपारिसुद्धिसीलं होति. सो तस्मिं सीले पतिट्ठाय विपस्सनं वड्ढेत्वा अग्गफले पतिट्ठाति.