३. सप्पुरिससुत्तवण्णना
७३. ततिये अवण्णोति अगुणो. पातु करोतीति कथेति, पाकटं करोति. पञ्हाभिनीतोति पञ्हत्थाय अभिनीतो. अहापेत्वा अलम्बित्वाति अपरिहीनं अलम्बितं कत्वा. एत्थ च असप्पुरिसो पापिच्छताय अत्तनो अवण्णं छादेति, सप्पुरिसो लज्जिताय अत्तनो वण्णं. इदानि यस्मा असप्पुरिसो हिरोत्तप्परहितो संवासेन अवजानाति, सप्पुरिसो पन हिरोत्तप्पसमन्नागतो संवासेनापि नावजानाति. तस्मा असप्पुरिसभावसाधकं अधुनागतवधुकोपम्मं दस्सेतुं सेय्यथापि, भिक्खवे, वधुकातिआदिमाह. तत्थ वधुकाति सुणिसा. तिब्बन्ति बहलं. सेसमेत्थ उत्तानत्थमेवाति.