१०. दुतियसिक्खत्तयसुत्तवण्णना

९१. दसमे आसवानं खयाति एत्थ अरहत्तमग्गो अधिपञ्ञासिक्खा नाम. फलं पन सिक्खितसिक्खस्स उप्पज्जनतो सिक्खाति न वत्तब्बं.

यथा पुरे तथा पच्छाति यथा पठमं तीसु सिक्खासु सिक्खति, पच्छा तथेव सिक्खतीति अत्थो. दुतियपदेपि एसेव नयो. यथा अधो तथा उद्धन्ति यथा हेट्ठिमकायं असुभवसेन पस्सति, उपरिमकायम्पि तथेव फरति. दुतियपदेपि एसेव नयो. यथा दिवा तथा रत्तिन्ति यथा दिवा तिस्सो सिक्खा सिक्खति, रत्तिम्पि तथेव सिक्खतीति अत्थो. अभिभुय्य दिसा सब्बाति सब्बा दिसा आरम्मणवसेन अभिभवित्वा. अप्पमाणसमाधिनाति अरहत्तमग्गसमाधिना.

सेक्खन्ति सिक्खमानं सकरणीयं. पटिपदन्ति पटिपन्नकं. संसुद्धचारियन्ति संसुद्धचरणं परिसुद्धसीलं. सम्बुद्धन्ति चतुसच्चबुद्धं. धीरं पटिपदन्तगुन्ति खन्धधीरआयतनधीरवसेन धीरं धितिसम्पन्नं पटिपत्तिया अन्तं गतं. विञ्ञाणस्साति चरिमकविञ्ञाणस्स. तण्हाक्खयविमुत्तिनोति तण्हाक्खयविमुत्तिसङ्खाताय अरहत्तफलविमुत्तिया समन्नागतस्स. पज्जोतस्सेव निब्बानन्ति पदीपनिब्बानं विय. विमोक्खो होति चेतसोति चित्तस्स विमुत्ति विमुच्चना अप्पवत्तिभावो होति. तण्हाक्खयविमुत्तिनो हि खीणासवस्स चरिमकविञ्ञाणनिरोधेन परिनिब्बानं विय चेतसो विमोक्खो होति, न गतट्ठानं पञ्ञायति, अपण्णत्तिकभावूपगमोयेव होतीति अत्थो.