७-८. सञ्चेतनिकसुत्तद्वयवण्णना
२१७-२१८. सत्तमे सञ्चेतनिकानन्ति चेतेत्वा पकप्पेत्वा कतानं. उपचितानन्ति चितानं वड्ढितानं. अप्पटिसंवेदित्वाति तेसं कम्मानं विपाकं अवेदियित्वा. ब्यन्तीभावन्ति विगतन्तभावं तेसं कम्मानं परिच्छेदपरिवटुमताकरणं. तञ्च खो दिट्ठेव धम्मेति तञ्च खो विपाकं दिट्ठधम्मवेदनीयं दिट्ठेव धम्मे. उपपज्जन्ति उपपज्जवेदनीयं अनन्तरे अत्तभावे. अपरे वा परियायेति अपरपरियायवेदनीयं पन संसारप्पवत्ते सति सहस्सिमेपि अत्तभावेति. इमिना इदं दस्सेति ‘‘संसारप्पवत्ते पटिलद्धविपाकारहकम्मे न विज्जति सो जगतिप्पदेसो, यत्थ ठितो मुच्चेय्य पापकम्मा’’ति. तिविधाति तिप्पकारा. कायकम्मन्तसन्दोसब्यापत्तीति कायकम्मन्तसङ्खाता विपत्ति. इमिना नयेन सब्बपदानि वेदितब्बानि. अट्ठमे अपण्णको मणीति समन्ततो चतुरस्सो पासको.