(४) माया च साठेय्यञ्च
८९४. (क) तत्थ कतमा माया? इधेकच्चो कायेन दुच्चरितं चरित्वा, वाचाय दुच्चरितं चरित्वा, मनसा दुच्चरितं चरित्वा तस्स पटिच्छादनहेतुं पापिकं इच्छं पणिदहति. ‘‘मा मं जञ्ञा’’ति इच्छति. ‘‘मा मं जञ्ञा’’ति सङ्कप्पेति. ‘‘मा मं जञ्ञा’’ति वाचं भासति. ‘‘मा मं जञ्ञा’’ति कायेन परक्कमति. या एवरूपा माया मायाविता अच्चासरा वञ्चना निकति विकिरणा परिहरणा गूहना परिगूहना छादना पटिच्छादना अनुत्तानीकम्मं अनाविकम्मं वोच्छादना पापकिरिया – अयं वुच्चति ‘‘माया’’.
(ख) तत्थ कतमं साठेय्यं? इधेकच्चो सठो होति परिसठो. यं तत्थ सठं सठता साठेय्यं कक्करता कक्करियं [कक्खळता कक्खळियं (स्या.)] परिक्खत्तता पारिक्खत्तियं – इदं वुच्चति ‘‘साठेय्यं’’.