(६६) अस्मिमानो

८८३. तत्थ कतमो अस्मिमानो? रूपं अस्मीति मानो, अस्मीति छन्दो, अस्मीति अनुसयो, वेदना…पे… सञ्ञा…पे… सङ्खारा…पे… विञ्ञाणं अस्मीति मानो, अस्मीति छन्दो, अस्मीति अनुसयो, यो एवरूपो मानो मञ्ञना मञ्ञितत्तं उन्नति उन्नामो धजो सम्पग्गाहो केतुकम्यता चित्तस्स – अयं वुच्चति ‘‘अस्मिमानो’’.