(२०१) २. अविवित्तकथा
८७९. पुथुज्जनो तेधातुकेहि धम्मेहि अविवित्तोति? आमन्ता. पुथुज्जनो तेधातुकेहि फस्सेहि…पे… तेधातुकाहि वेदनाहि… सञ्ञाहि … चेतनाहि… चित्तेहि… सद्धाहि… वीरियेहि… सतीहि… समाधीहि…पे… तेधातुकाहि पञ्ञाहि अविवित्तोति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
पुथुज्जनो तेधातुकेहि कम्मेहि अविवित्तोति? आमन्ता. यस्मिं खणे पुथुज्जनो चीवरं देति, तस्मिं खणे पठमं झानं उपसम्पज्ज विहरति…पे… आकासानञ्चायतनं उपसम्पज्ज विहरतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे… यस्मिं खणे पुथुज्जनो पिण्डपातं देति…पे… सेनासनं देति…पे… गिलानपच्चयभेसज्जपरिक्खारं देति, तस्मिं खणे चतुत्थं झानं उपसम्पज्ज विहरति… नेवसञ्ञानासञ्ञायतनं उपसम्पज्ज विहरतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे….
८८०. न वत्तब्बं – ‘‘पुथुज्जनो तेधातुकेहि कम्मेहि अविवित्तो’’ति? आमन्ता. पुथुज्जनस्स रूपधातुअरूपधातूपगं कम्मं परिञ्ञातन्ति? न हेवं वत्तब्बे. तेन हि पुथुज्जनो तेधातुकेहि कम्मेहि अविवित्तोति…पे….
अविवित्तकथा निट्ठिता.