१८. अट्ठारसमवग्गो

(१७८) २. धम्मदेसनाकथा

८०४. न वत्तब्बं – ‘‘बुद्धेन भगवता धम्मो देसितो’’ति? आमन्ता. केन देसितोति? अभिनिम्मितेन देसितोति. अभिनिम्मितो जिनो सत्था सम्मासम्बुद्धो सब्बञ्ञू सब्बदस्सावी धम्मस्सामी धम्मप्पटिसरणोति? न हेवं वत्तब्बे…पे….

न वत्तब्बं – ‘‘बुद्धेन भगवता धम्मो देसितो’’ति? आमन्ता. केन देसितोति? आयस्मता आनन्देन देसितोति. आयस्मा आनन्दो जिनो सत्था सम्मासम्बुद्धो सब्बञ्ञू सब्बदस्सावी धम्मस्सामी धम्मप्पटिसरणोति? न हेवं वत्तब्बे…पे….

८०५. न वत्तब्बं – ‘‘बुद्धेन भगवता धम्मो देसितो’’ति? आमन्ता. ननु वुत्तं भगवता – ‘‘संखित्तेनपि खो अहं, सारिपुत्त, धम्मं देसेय्यं; वित्थारेनपि खो अहं, सारिपुत्त, धम्मं देसेय्यं; संखित्तवित्थारेनपि खो अहं, सारिपुत्त, धम्मं देसेय्यं; अञ्ञातारो च दुल्लभा’’ति [अ. नि. ३.३३ सारिपुत्तसुत्ते]! अत्थेव सुत्तन्तोति? आमन्ता. तेन हि बुद्धेन भगवता धम्मो देसितोति.

८०६. न वत्तब्बं – ‘‘बुद्धेन भगवता धम्मो देसितो’’ति? आमन्ता. ननु वुत्तं भगवता – ‘‘‘अभिञ्ञायाहं, भिक्खवे, धम्मं देसेमि, नो अनभिञ्ञाय; सनिदानाहं, भिक्खवे, धम्मं देसेमि, नो अनिदानं; सप्पाटिहारियाहं, भिक्खवे, धम्मं देसेमि, नो अप्पाटिहारियं; तस्स [यञ्चस्स (सी. पी. क.)] मय्हं, भिक्खवे, अभिञ्ञाय धम्मं देसयतो नो अनभिञ्ञाय, सनिदानं धम्मं देसयतो नो अनिदानं, सप्पाटिहारियं धम्मं देसयतो नो अप्पाटिहारियं करणीयो ओवादो करणीया अनुसासनी; अलञ्च पन वो, भिक्खवे, तुट्ठिया अलं अत्तमनताय अलं सोमनस्साय – सम्मासम्बुद्धो भगवा, स्वाक्खातो धम्मो, सुप्पटिपन्नो सङ्घो’ति. इमस्मिञ्च पन वेय्याकरणस्मिं भञ्ञमाने दससहस्सिलोकधातु अकम्पित्था’’ति [अ. नि. ३.१२६]! अत्थेव सुत्तन्तोति? आमन्ता. तेन हि बुद्धेन भगवता धम्मो देसितोति.

धम्मदेसनाकथा निट्ठिता.