१३. तेरसमवग्गो

(१३३) ८. असातरागकथा

६७४. अत्थि असातरागोति? आमन्ता. दुक्खाभिनन्दिनो सत्ता, अत्थि केचि दुक्खं पत्थेन्ति पिहेन्ति एसन्ति गवेसन्ति परियेसन्ति, दुक्खं अज्झोसाय तिट्ठन्तीति? न हेवं वत्तब्बे…पे… ननु सुखाभिनन्दिनो सत्ता, अत्थि केचि सुखं पत्थेन्ति पिहेन्ति एसन्ति गवेसन्ति परियेसन्ति, सुखं अज्झोसाय तिट्ठन्तीति? आमन्ता. हञ्चि सुखाभिनन्दिनो सत्ता, अत्थि केचि सुखं पत्थेन्ति पिहेन्ति एसन्ति गवेसन्ति परियेसन्ति, सुखं अज्झोसाय तिट्ठन्ति, नो च वत रे वत्तब्बे – ‘‘अत्थि असातरागो’’ति.

अत्थि असातरागोति? आमन्ता. दुक्खाय वेदनाय रागानुसयो अनुसेति, सुखाय वेदनाय पटिघानुसयो अनुसेतीति? न हेवं वत्तब्बे…पे… ननु सुखाय वेदनाय रागानुसयो अनुसेति, दुक्खाय वेदनाय पटिघानुसयो अनुसेतीति? आमन्ता. हञ्चि सुखाय वेदनाय रागानुसयो अनुसेति, दुक्खाय वेदनाय पटिघानुसयो अनुसेति, नो च वत रे वत्तब्बे – ‘‘अत्थि असातरागो’’ति.

६७५. न वत्तब्बं – ‘‘अत्थि असातरागो’’ति? आमन्ता. ननु वुत्तं भगवता – ‘‘सो एवं अनुरोधविरोधं समापन्नो यं किञ्चि वेदनं वेदयति सुखं वा दुक्खं वा अदुक्खमसुखं वा, सो तं वेदनं अभिनन्दति अभिवदति अज्झोसाय तिट्ठती’’ति [म. नि. ३.४०९ महातण्हासङ्खये]! अत्थेव सुत्तन्तोति? आमन्ता. तेन हि अत्थि असातरागोति.

असातरागकथा निट्ठिता.