(१२७) २. कुसलपटिलाभकथा

६५८. कप्पट्ठो कुसलं चित्तं न पटिलभेय्याति? आमन्ता. कप्पट्ठो दानं ददेय्याति? आमन्ता. हञ्चि कप्पट्ठो दानं ददेय्य, नो च वत रे वत्तब्बे – ‘‘कप्पट्ठो कुसलं चित्तं न पटिलभेय्या’’ति.

कप्पट्ठो कुसलं चित्तं न पटिलभेय्याति? आमन्ता. कप्पट्ठो चीवरं ददेय्य…पे… पिण्डपातं ददेय्य…पे… सेनासनं ददेय्य…पे… गिलानपच्चयभेसज्जपरिक्खारं ददेय्य … खादनीयं ददेय्य… भोजनीयं ददेय्य… पानीयं ददेय्य… चेतियं वन्देय्य… चेतिये मालं आरोपेय्य… गन्धं आरोपेय्य… विलेपनं आरोपेय्य…पे… चेतियं अभिदक्खिणं [पदक्खिणं (पी.)] करेय्याति? आमन्ता. हञ्चि कप्पट्ठो चेतियं अभिदक्खिणं करेय्य, नो च वत रे वत्तब्बे – ‘‘कप्पट्ठो कुसलं चित्तं न पटिलभेय्या’’ति…पे….

६५९. कप्पट्ठो कुसलं चित्तं पटिलभेय्याति? आमन्ता. ततो वुट्ठानं कुसलं चित्तं पटिलभेय्याति? आमन्ता. रूपावचरं…पे… अरूपावचरं…पे… लोकुत्तरं कुसलं चित्तं पटिलभेय्याति? न हेवं वत्तब्बे…पे….

कुसलपटिलाभकथा निट्ठिता.