सीलप्पभेदकथावण्णना

१०. ‘‘कतिविध’’न्ति एत्थ विध-सद्दो कोट्ठासपरियायो ‘‘एकविधेन रूपसङ्गहो’’तिआदीसु विय, पकारत्थो वा, कतिप्पकारं कित्तका सीलस्स पकारभेदाति अत्थो. सीलनलक्खणेनाति सीलनसङ्खातेन सभावेन.

चरन्ति तेन सीलेसु परिपूरकारितं उपगच्छन्तीति चरित्तं, चरित्तमेव चारित्तं. वारिततो तेन अत्तानं तायन्ति रक्खन्तीति वारित्तं. अधिको समाचारो अभिसमाचारो, तत्थ नियुत्तं, सो वा पयोजनं एतस्साति आभिसमाचारिकं. आदि ब्रह्मचरियस्साति आदिब्रह्मचरियं, तदेव आदिब्रह्मचरियकं. विरमति एताय, सयं वा विरमति, विरमणं वा विरति, न विरतीति अविरति. निस्सयतीति निस्सितं, न निस्सितन्ति अनिस्सितं. परियन्तो एतस्स अत्थीति परियन्तं, कालेन परियन्तं कालपरियन्तं, यथापरिच्छिन्नो वा कालो परियन्तो एतस्साति कालपरियन्तं. याव पाणनं जीवनं कोटि एतस्साति आपाणकोटिकं. अत्तनो पच्चयेहि लोके नियुत्तं, तत्थ वा विदितन्ति लोकियं. लोकं उत्तरतीति लोकुत्तरं.

पच्चयतो, फलतो च मज्झिमपणीतेहि निहीनं, तेसं वा गुणेहि परिहीनन्ति हीनं. अत्तनो पच्चयेहि पधानभावं नीतन्ति पणीतं. उभिन्नमेव वेमज्झे भवं मज्झिमं. अत्ताधिपतितो आगतं अत्ताधिपतेय्यं. सेसपदद्वयेपि एसेव नयो. तण्हाय, दिट्ठिया वा परामट्ठं पधंसितन्ति परामट्ठं. तप्पटिक्खेपतो अपरामट्ठं. पटिप्पस्सद्धकिलेसं पटिप्पस्सद्धं. सिक्खासु जातं, सेक्खस्स इदन्ति वा सेक्खं. परिनिट्ठितसिक्खाकिच्चताय असेक्खधम्मपरियापन्नं असेक्खं. तदुभयपटिक्खेपेन नेवसेक्खनासेक्खं. हानं भजति, हानभागो वा एतस्स अत्थीति हानभागियं. सेसेसुपि एसेव नयो. अप्पपरिमाणत्ता परियन्तवन्तं, पारिसुद्धिवन्तञ्च सीलं परियन्तपारिसुद्धिसीलं. अनप्पपरिमाणत्ता अपरियन्तं, पारिसुद्धिवन्तञ्च सीलं अपरियन्तपारिसुद्धिसीलं. सब्बसो पुण्णं, पारिसुद्धिवन्तञ्च सीलं परिपुण्णपारिसुद्धिसीलं.

११. वुत्तनयेनाति ‘‘सीलनट्ठेन सील’’न्तिआदिना (विसुद्धि. १.७) हेट्ठा वुत्तेन नयेन. इदं कत्तब्बन्ति पञ्ञत्तसिक्खापदपूरणन्ति इदं आभिसमाचारिकं कत्तब्बं पटिपज्जितब्बन्ति एवं पञ्ञत्तस्स सिक्खापदसीलस्स पूरणं. सिक्खापदसीलं हि पूरेन्तो सिक्खापदम्पि पूरेति पालेति नाम. सिक्खा एव वा सिक्खितब्बतो, पटिपज्जितब्बतो च सिक्खापदं. तस्स पूरणन्तिपि योजेतब्बं. इदं न कत्तब्बन्ति पटिक्खित्तस्स अकरणन्ति इदं दुच्चरितं न कत्तब्बन्ति भगवता पटिक्खित्तस्स अकरणं विरमणं. चरन्ति तस्मिन्ति तस्मिं सीले तंसमङ्गिनो चरन्तीति सीलस्स अधिकरणतं विभावेन्तो तेसं पवत्तिट्ठानभावं दस्सेति. तेनाह ‘‘सीलेसु परिपूरकारिताय पवत्तन्ती’’ति. वारितन्ति इदं न कत्तब्बन्ति पटिक्खित्तं अकप्पियं. तायन्तीति अकरणेनेव तायन्ति. तेनाति वारित्तसीलमाह. वारेति वा सत्था एत्थ, एतेन वाति वारितं, सिक्खापदं. तं अविकोपेन्तो तायन्ति तेनाति वारित्तं. सद्धावीरियसाधनन्ति सद्धाय, उट्ठानवीरियेन च साधेतब्बं. न हि असद्धो, कुसीतो च वत्तपटिपत्तिं परिपूरेति, सद्धो एव सत्थारा पटिक्खित्ते अणुमत्तेपि वज्जे भयदस्सावी समादाय सिक्खति सिक्खापदेसूति आह ‘‘सद्धासाधनं वारित्त’’न्ति.

अधिसीलसिक्खापरियापन्नत्ता अभिविसिट्ठो समाचारोति अभिसमाचारोति आह ‘‘उत्तमसमाचारो’’ति. अभिसमाचारोव आभिसमाचारिकं, यथा वेनयिकोति (अ. नि. ८.११; पारा. ८) अधिप्पायो. अभिसमाचारो उक्कट्ठनिद्देसतो मग्गसीलं, फलसीलञ्च, तं आरब्भ उद्दिस्स तदत्थं तप्पयोजनं पञ्ञत्तं आभिसमाचारिकं. सुपरिसुद्धानि तीणि कायकम्मानि, चत्तारि वचीकम्मानि, सुपरिसुद्धो आजीवोति इदं आजीवट्ठमकं. तत्थ कामं आजीवहेतुकतो सत्तविधदुच्चरिततो विरति सम्माआजीवोति सोपि सत्तविधो होति, सम्माजीवतासामञ्ञेन पन तं एकं कत्वा वुत्तं. अथ वा तिविधकुहनवत्थुसन्निस्सयतो मिच्छाजीवतो विरतिं एकज्झं कत्वा वुत्तो ‘‘आजीवो सुपरिसुद्धो’’ति. सेट्ठचरियभावतो मग्गो एव ब्रह्मचरियन्ति मग्गब्रह्मचरियं, तस्स. आदिभावभूतन्ति आदिम्हि भावेतब्बतं निप्फादेतब्बतं भूतं पत्तं आदिभावभूतं. किञ्चापि देसनानुक्कमेन सम्मादिट्ठि आदि, पटिपत्तिक्कमेन पन आजीवट्ठमकसीलं आदीति. तस्स सम्पत्तियाति आभिसमाचारिकस्स सम्पज्जनेन परिपूरणेन आदिब्रह्मचरियकं सम्पज्जति. यो हि लहुकानिपि अप्पसावज्जानि परिवज्जेति, सो गरुकानि महासावज्जानि बह्वादीनवानि परिवज्जेस्सतीति वत्तब्बमेव नत्थीति. सुत्तं पन एतमत्थं ब्यतिरेकवसेन विभावेति. तत्थ धम्मन्ति सीलं. तं हि उपरिगुणविसेसानं धारणट्ठेन धम्मोति वुच्चति.

विरतिसीलस्स इतरसीलेन सतिपि सम्पयोगादिके असम्मिस्सकतादस्सनत्थं ‘‘वेरमणिमत्त’’न्ति वुत्तं.

‘‘निस्सितानिस्सितवसेना’’ति एत्थ लब्भमाननिस्सयं ताव दस्सेतुं ‘‘निस्सयो’’तिआदि वुत्तं. तत्थ तण्हाचरितेन निस्सयितब्बतो तण्हाव तण्हानिस्सयो. तथा दिट्ठिनिस्सयो. दिट्ठिचरितो हि असतिपि दिट्ठिया तण्हाविरहे दिट्ठिनिस्सितोव पवत्तति. देवोति चतुमहाराजसक्कसुयामादिपाकटदेवमाह. देवञ्ञतरोति अपाकटं. तण्हं एव निस्सितन्ति तण्हानिस्सितं. तण्हाय निस्सितन्ति च केचि वदन्ति. तेसं ‘‘द्वे निस्सया’’तिआदिना विरुज्झति. सुद्धिदिट्ठियाति ‘‘इति संसारसुद्धि भविस्सती’’ति एवं पवत्तदिट्ठिया, लोकुत्तरं सीलन्ति अधिप्पायो. तस्सेवाति लोकुत्तरस्सेव सम्भारभूतं कारणभूतं, विवट्टूपनिस्सयन्ति अत्थो.

कालपरिच्छेदं कत्वाति ‘‘इमञ्च रत्तिं, इमञ्च दिव’’न्तिआदिना (अ. नि. ८.४१) विय कालवसेन परिच्छेदं कत्वा. कालपरिच्छेदं अकत्वा समादिन्नम्पि अन्तराविच्छिन्नं सम्पत्तविरतिवसेन यावजीवं पवत्तितम्पि आपाणकोटिकं न होतीति दस्सेतुं ‘‘यावजीवं समादियित्वा तथेव पवत्तित’’न्ति वुत्तं.

लाभयसञातिअङ्गजीवितवसेनाति लाभयसानं अनुप्पन्नानं उप्पादनवसेन, उप्पन्नानं रक्खणवसेन चेव वड्ढनवसेन च ञातिअङ्गजीवितानं अविनासनवसेन. किं सो वीतिक्कमिस्सतीति यो वीतिक्कमाय चित्तम्पि न उप्पादेति, सो कायवाचाहि वीतिक्कमिस्सतीति किं इदं, नत्थेतन्ति अत्थो. पटिक्खेपे हि अयं किं-सद्दो.

आरम्मणभावेन वणो विय आसवे कामासवादिके पग्घरतीति सम्पयोगभावाभावेपि सहासवेहीति सासवं. तेभूमकधम्मजातन्ति सीलं तप्परियापन्नन्ति आह ‘‘सासवं सीलं लोकिय’’न्ति. भवविसेसा सम्पत्तिभवा. विनयोति विनयपरियत्ति, तत्थ वा आगतसिक्खापदानि. पामोज्जं तरुणपीति. यथाभूतञाणदस्सनं सपच्चयनामरूपदस्सनं, तदधिट्ठाना वा तरुणविपस्सना. निब्बिदाति निब्बिदाञाणं. तेन बलवविपस्सनमाह. विरागो मग्गो. विमुत्ति अरहत्तफलं. विमुत्तिञाणदस्सनं पच्चवेक्खणा. कथाति विनयकथा. मन्तनाति विनयविचारणा. उपनिसाति यथावुत्तकारणपरम्परासङ्खातो उपनिस्सयो. लोकुत्तरं मग्गफलचित्तसम्पयुत्तं आजीवट्ठमकसीलं. तत्थ मग्गसीलं भवनिस्सरणावहं होति, पच्चवेक्खणञाणस्स च भूमि, फलसीलं पन पच्चवेक्खणाञाणस्सेव भूमि.

१२. हीनाधिमुत्तिवसेन छन्दादीनम्पि हीनता. पणीताधिमुत्तिवसेन पणीतता. तदुभयवेमज्झतावसेन मज्झिमता. यथेव हि कम्मं आयूहनवसेन हीनादिभेदभिन्नं होति, एवं छन्दादयोपि पवत्तिआकारवसेन. सो च नेसं पवत्तिआकारो अधिमुत्तिभेदेनाति दट्ठब्बं. यसकामतायाति कित्तिसिलोकाभिरतिया, परिवारिच्छाय वा. ‘‘कथं नाम मादिसो ईदिसं करेय्या’’ति पापजिगुच्छाय अरियभावं निस्साय. अनुपक्किलिट्ठन्ति अत्तुक्कंसनपरवम्भनाहि, अञ्ञेहि च उपक्किलेसेहि अनुपक्किलिट्ठं. भवभोगत्थायाति भवसम्पत्तिअत्थञ्चेव भोगसम्पत्तिअत्थञ्च. अत्तनो विमोक्खत्थाय पवत्तितन्ति सावकपच्चेकबोधिसत्तसीलमाह. सब्बसत्तानं विमोक्खत्थायाति सब्बसत्तानं संसारबन्धनतो विमोचनत्थाय. पारमितासीलं महाबोधिसत्तसीलं. या करुणूपायकोसल्लपरिग्गहिता महाबोधिं आरब्भ पवत्ता परमुक्कंसगतसोचेय्यसल्लेखा देसकालसत्तादिविकप्परहिता सीलपारमिता.

अननुरूपन्ति असारुप्पं. अत्ता एव गरु अधिपति एतस्साति अत्तगरु, लज्जाधिको. अत्ताधिपतितो आगतं अत्ताधिपतेय्यं. लोको अधिपति गरु एतस्साति लोकाधिपति, ओत्तप्पाधिको. धम्मो नामायं महानुभावो एकन्तनिय्यानिको, सो च पटिपत्तियाव पूजेतब्बो. तस्मा ‘‘नं सीलसम्पदाय पूजेस्सामी’’ति एवं धम्ममहत्तं पूजेतुकामेन.

परामट्ठत्ताति पराभववसेन आमट्ठत्ता. तण्हादिट्ठियो हि ‘‘इमिनाहं सीलेन देवो वा भविस्सामि देवञ्ञतरो वा, इमिना मे सीलेन संसारसुद्धि भविस्सती’’ति पवत्तस्स सीलं परामसन्तियो तं पराभवं पापेन्ति मग्गस्स अनुपनिस्सयभावकरणतो. पुथुज्जनकल्याणकस्साति पुथुज्जनेसु कल्याणकस्स. सो हि पुथुज्जनोव हुत्वा कल्याणेहि सीलादीहि समन्नागतो. परामसनकिलेसानं विक्खम्भनतो, समुच्छिन्दनतो च तेहि न परामट्ठन्ति अपरामट्ठं. तस्स तस्स किलेसदरथस्स पटिप्पस्सम्भनतो वूपसमनतो पटिप्पस्सद्धं.

कतपटिकम्मन्ति वुट्ठानदेसनाहि यथाधम्मं कतपटिकारं. एवं हि तं सीलं पटिपाकतिकमेव होति. तेनाह ‘‘तं विसुद्ध’’न्ति. ‘‘कतपटिकम्म’’न्ति इमिना च ‘‘न पुनेवं करिस्स’’न्ति अधिट्ठानम्पि सङ्गहितन्ति दट्ठब्बं. ‘‘अच्छमंसं नु खो, सूकरमंसं नु खो’’तिआदिना वत्थुम्हि वा, ‘‘पाचित्तियं नु खो, दुक्कटं नु खो’’तिआदिना आपत्तिया वा, ‘‘मया तं वत्थु वीतिक्कन्तं नु खो, न नु खो वीतिक्कन्त’’न्तिआदिना अज्झाचारे वा वेमतिकस्स संसयापन्नस्स. विसोधेतब्बं यथाधम्मं पटिकम्मेन. विमति एव वेमतिकं, तस्मिं वेमतिके सति, विमतिया उप्पन्नायाति अत्थो. विमति पटिविनेतब्बाति सयं वा तं वत्थुं विचारेत्वा, विनयधरे वा पुच्छित्वा कङ्खा विनोदेतब्बा. निक्कङ्खेन पन कप्पियं चे कातब्बं, अकप्पियं चे छड्डेतब्बं. तेनाह ‘‘इच्चस्स फासु भविस्सती’’ति.

‘‘चतूहि अरियमग्गेही’’तिआदिना मग्गफलपरियापन्नं सीलं मग्गफलसम्पयुत्तं वुत्तं. समुदायेसु पवत्तवोहारा अवयवेसुपि पवत्तन्तीति. सेसन्ति सब्बं लोकियसीलं.

पकतिपीति सभावोपि. सुखसीलो सखिलो सुखसंवासो. तेन परियायेनाति पकतिअत्थवाचकत्थेन. एकच्चं अब्याकतं सीलं इधाधिप्पेतसीलेन एकसङ्गहन्ति अकुसलस्सेवायुज्जमानतं दस्सेतुं ‘‘तत्थ अकुसल’’न्तिआदि वुत्तं. तथा हि सेक्खत्तिकं इध गहितं, इध न उपनीतं कुसलत्तिकन्ति अधिप्पायो. वुत्तनयेनेवाति वुत्तेनेव नयेन कुसलत्तिकं अग्गहेत्वा हीनत्तिकादीनं पञ्चन्नं तिकानं वसेन अस्स सीलस्स तिविधता वेदितब्बा.

१३. योधाति यो इध. वत्थुवीतिक्कमेति आपत्तिया वत्थुनो वीतिक्कमने अज्झाचारे. कामसङ्कप्पादयो नव महावितक्का मिच्छासङ्कप्पा. एवरूपस्साति एदिसस्स. तस्स हि सीलवन्ते अनुपसङ्कमित्वा दुस्सीले सेवन्तस्स ततो एव तेसं दिट्ठानुगतिं आपज्जनेन पण्णत्तिवीतिक्कमे अदोसदस्साविनो मिच्छासङ्कप्पबहुलताय मनच्छट्ठानि इन्द्रियानि अरक्खतो सीलं एकंसेनेव हानभागियं होति, न ठितिभागियं, कुतो विसेसादिभागियता. सीलसम्पत्तियाति सीलपारिपूरिया चतुपारिसुद्धिसीलेन. अघटन्तस्स उत्तरीति उत्तरि विसेसाधिगमाय अवायमन्तस्स. ठितिभागियं सीलं भवति असमाधिसंवत्तनियत्ता. सम्पादिते हि समाधिस्मिं सीलस्स समाधिसंवत्तनियता निच्छियति. समाधत्थायाति समथवसेन समाधानत्थाय. निब्बिदन्ति विपस्सनं. बलवविपस्सनादस्सनत्थं निब्बिदागहणं तावतापि सीलस्स निब्बेधभागियभावसिद्धितो.

यानि च सिक्खापदानि नेसं रक्खितब्बानीति सम्बन्धो, तानि पन असाधारणपञ्ञत्तितो अञ्ञानि. नेसन्ति ‘‘रक्खितब्बानी’’ति पदं अपेक्खित्वा कत्तरि सामिवचनं, तेहि भिक्खूहीति अत्थो. सति वा उस्साहेति उस्सक्कित्वा सीलानि रक्खितुं उस्साहे सति. दसाति सामणेरेहि रक्खितब्बसीलमाह घटिकारादीनं विय. अट्ठाति नच्चादिमालादिवेरमणिं एकं कत्वा सब्बपच्छिमवज्जानि अट्ठ.

अवीतिक्कमोति पञ्चन्नं सीलानं अवीतिक्कमो. पकतिसीलन्ति सभावसीलं. तत्रूपपत्तिनियतं हि सीलं उत्तरकुरुकानं. मरियादाचारित्तन्ति तस्स तस्स सावज्जस्स अकरणे मरियादभूतं, तत्थ तत्थ कुलादीसु पुब्बपुरिसेहि ठपितं चारित्तं. कुलदेसपासण्डधम्मो हि ‘‘आचारसील’’न्ति अधिप्पेतं. तत्थ कुलधम्मो ताव ब्राह्मणादीनं अमज्जपानादि, देसधम्मो एकच्चजनपदवासीनं अहिंसनादि, पासण्डधम्मो तित्थियानं यमनियमादि. तित्थियमतं हि दिट्ठिपासेन, तण्हापासेन च डेति पवत्तति, पासं वा बाधं अरियविनयस्स डेतीति ‘‘पासण्ड’’न्ति वुच्चति. ‘‘पकतिया सीलवती होती’’ति (दी. नि. २.२०) वचनतो बोधिसत्तमातु पञ्चसिक्खापदसीलं परिपुण्णमेव. इदं पन उक्कंसगतं बोधिसत्तपितरिपि चित्तुप्पादमत्तेनपि असंकिलिट्ठं ‘‘धम्मतासील’’न्ति वुत्तं. कामगुणूपसंहितन्ति कामकोट्ठासेसु अस्सादूपसंहितं कामस्सादगधितं. धम्मतासीलन्ति धम्मताय कारणनियामेन आगतं सीलं. सीलपारमिं हि परमुक्कंसं पापेत्वा कुच्छिगतस्स महाबोधिसत्तस्स सीलतेजेन गुणानुभावेन बोधिसत्तमातु सरसेनेव परमसल्लेखप्पत्तं सीलं होति. महाकस्सपादीनन्ति आदि-सद्देन भद्दादिके सङ्गण्हाति. ते किर सुचिरं कालं सुपरिसुद्धसीला एव हुत्वा आगता. तेनाह ‘‘सुद्धसत्तान’’न्ति. तासु तासु जातीसूति सीलवराजमहिंसराजादिजातीसु. पुब्बे पुरिमजातियं सिद्धो हेतु एतस्साति पुब्बहेतुकसीलं. इदं पन पकतिसीलादिसमादानेन विना अवीतिक्कमलक्खणं सम्पत्तविरतिसङ्गहं दट्ठब्बं.

यं भगवता एवं वुत्तं सीलन्ति सम्बन्धो. इधाति वक्खमानसीलपरिपूरकस्स पुग्गलस्स सन्निस्सयभूतसासनपरिदीपनं, अञ्ञसासनस्स च तथाभावपटिसेधनं. वुत्तं हेतं ‘‘इधेव, भिक्खवे, समणो…पे… सुञ्ञा परप्पवादा समणेभि अञ्ञेही’’ति (दी. नि. २.२१४; म. नि. १.१३९; अ. नि. ४.२४१). भिक्खूति तस्स सीलस्स परिपूरकपुग्गलपरिदीपनं. पातिमोक्खसंवरसंवुतोति इदमस्स पातिमोक्खसीले पतिट्ठितभावपरिदीपनं. विहरतीति इदमस्स तदनुरूपविहारसमङ्गिभावपरिदीपनं. आचारगोचरसम्पन्नोति इदं पातिमोक्खसंवरस्स, उपरिअधिगन्तब्बगुणानञ्च उपकारकधम्मपरिदीपनं. अणुमत्तेसु वज्जेसु भयदस्सावीति इदं पातिमोक्खतो अचवनभावपरिदीपनं. समादायाति सिक्खापदानं अनवसेसतो आदानपरिदीपनं. सिक्खतीति सिक्खाय समङ्गिभावपरिदीपनं. सिक्खापदेसूति सिक्खितब्बधम्मपरिदीपनं. यं पनेत्थ वत्तब्बं, तं परतो आवि भविस्सति.

सोति पातिमोक्खसंवरसीले पतिट्ठितभिक्खु. तेन यादिसस्स इन्द्रियसंवरसीलं इच्छितब्बं, तं दस्सेति. चक्खुनाति यतो सो संवरो, तं दस्सेति. रूपन्ति यत्थ सो संवरो, तं दस्सेति. दिस्वा न निमित्तग्गाही होति नानुब्यञ्जनग्गाहीति संवरस्स उपायं दस्सेति. यत्वाधिकरण…पे… अन्वास्सवेय्युन्ति संवरस्स पटिपक्खं तत्थ आदीनवं दस्सेति. संवराय पटिपज्जतीति पगेव सतिया उपट्ठपेतब्बतं दस्सेति. रक्खति चक्खुन्द्रियन्ति सतिया उपट्ठापनमेव चक्खुन्द्रियस्स आरक्खाति दस्सेति. चक्खुन्द्रिये संवरं आपज्जतीति तथाभूता सतियेवेत्थ संवरोति दस्सेति. वीतिक्कमस्स वसेनाति सम्बन्धो. छन्नं सिक्खापदानन्ति ‘‘आजीवहेतु आजीवकारणा असन्तं अभूतं उत्तरिमनुस्सधम्मं उल्लपती’’तिआदिना आगतानं छन्नं पाराजिकादिपटिसंयुत्तानं सिक्खापदानं. सामन्तजप्पनादिना तिविधेन कुहनवत्थुना विम्हापनं कुहना. अत्तानं, दायकं वा उक्खिपित्वा यथा सो किञ्चि ददाति, एवं कथनं लपना. निमित्तं वुच्चति पच्चयदानसञ्ञुप्पादकं कायवचीकम्मं, तेन निमित्तेन चरति, निमित्तं वा करोतीति नेमित्तिको, तस्स भावो नेमित्तिकता. गन्धादयो विय लाभाय परेसं अक्कोसनादिना निपिसतीति निप्पेसो, निप्पेसोव निप्पेसिको, तस्स भावो निप्पेसिकता. महिच्छताय अत्तना लद्धलाभेन परतो लाभपरियेसना लाभेन लाभं निजिगीसनता. एवमादीनन्ति आदि-सद्देन अनुप्पियभाणिताचाटुकम्यतादिं सङ्गण्हाति. पटिसङ्खानेन पच्चवेक्खणाय परिसुद्धो असंकिलिट्ठो पटिसङ्खानपरिसुद्धो. चत्तारो पच्चया परिभुञ्जीयन्ति एतेनाति चतुपच्चयपरिभोगो, तथापवत्ता अनवज्जचेतना.