८. वत्तक्खन्धक

पुच्छा – आगन्तुकानं आवुसो भिक्खूनं वत्तं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले आगन्तुके भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, आगन्तुका भन्ते भिक्खू सउपाहनापि आरामं पविसिंसु, छत्तपग्गहितापि आरामं पविसिंसु, ओगुण्ठितापि आरामं पविसिंसु, सीसेपि चीवरं करित्वा आरामं पविसिंसु, पानीयेनपि पादे दोविंसु, वुड्ढतरेपि आवासिके भिक्खू नाभिवादेसुं, नपि सेनासनं पुच्छिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘तेन हि भिक्खवे आगन्तुकानं भिक्खूनं वत्तं पञ्ञपेस्सामि, यथा आगन्तुकेहि भिक्खूहि सम्मा वत्तितब्बं, आगन्तुकेन भिक्खवे भिक्खुना इदानि आरामं पविसिस्सामीति उपाहना ओमुञ्चित्वा नीचं कत्वा पप्फोटेत्वा गहेत्वा छत्तं अपनामेत्वा सीसं विवरित्वा सीसे चीवरं खन्धे कत्वा साधुकं अतरमानेन आरामो पविसितब्बो’’ एवमादिना भन्ते आगन्तुकानं भिक्खूनं वत्तं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – आवासिकानं आवुसो भिक्खूनं वत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, कथञ्च पन पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले आवासिके भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, सम्बहुला भन्ते आवासिका भिक्खू आगन्तुके भिक्खू दिस्वा नेव आसनं पञ्ञपेसुं, न पादोदकं पादपीठं पादकथलिकं उपनिक्खिपिंसु, न पच्चुग्गन्त्वा पत्तचीवरं पटिग्गहेसुं, न सेनासनं पञ्ञपेसुं, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं –

‘‘आवासिकेन भिक्खवे भिक्खुना आगन्तुकं भिक्खुं वुड्ढतरं दिस्वा आसनं पञ्ञपेतब्बं, पादोदकं पादपीठं पादकथलिकं उपनिक्खिपितब्बं, पच्चुग्गन्त्वा पत्तचीवरं पटिग्गहेतब्बं पानीयेन पुच्छितब्बो’’ एवमादिना भन्ते आवासिकानं भिक्खूनं वत्तं भगवता पञ्ञत्तं.

पुच्छा – गमिकानं आवुसो भिक्खूनं वत्तं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, कथञ्चपन पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले गमिके भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, सम्बहुला भन्ते गमिका भिक्खू दारुभण्डं मत्तिकाभण्डं अप्पटिसामेत्वा द्वारवातपानं विवरित्वा सेनासनं अनापुच्छा पक्कमिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘गमिकेन भिक्खवे भिक्खुना दारुभण्डं पटिसामेत्वा द्वारवातपानं थकेत्वा सेनासनं आपुच्छा पक्कमितब्बं’’ एवमादिना भन्ते आकारेन भगवता गमिकानं भिक्खूनं वत्तं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – भत्तग्गे आवुसो अनुमोदितुं भगवता कत्थ अनुञ्ञातं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ अनुञ्ञातं, सम्बहुला भन्ते भिक्खू भत्तग्गे नानुमोदिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं अनुञ्ञातं.

पुच्छा – भिक्खूनं आवुसो भत्तग्गवत्तं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते छब्बग्गिये भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, छब्बग्गिया भन्ते भिक्खू दुन्निवत्था दुप्पारुता अनाकप्पसम्पन्ना भत्तग्गं गच्छिंसु, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘सचे आरामे कालो आरोचितो होति, तिमण्डलं पटिच्छादेन्तेन परिमण्डलं निवासेत्वा कायबन्धनं बन्धित्वा सगुणं कत्वा सङ्घाटियो पारुपित्वा गण्ठिकं पटिमुञ्चित्वा धोवित्वा पत्तं गहेत्वा साधुकं अतरमानेन गामो पविसितब्बो’’ति एवमादिना भन्ते भत्तग्गवत्तं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – भिक्खूनं आवुसो सेनासनवत्तं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, कथञ्च तं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते छब्बग्गिये भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, छब्बग्गिया भन्ते भिक्खू भिक्खूसु अज्झोकासे चीवरं करोन्तेसु पटिवाते अङ्गणे सेनासनं पप्फोटेसुं, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘यस्मिं विहारे विहरति, सचे सो विहारो उक्लापो होति, सचे उस्सहति सोधेतब्बो’’ति एवमादिना भन्ते भिक्खूनं सेनासनवत्तं भगवता पञ्ञत्तं.

पुच्छा – समाचारं पुच्छिस्सं, सनिदानं सनिद्देसं. समुक्कट्ठपदानं आवुसो कति आपत्तियो.

विस्सज्जना – समाचारं विस्सज्जिस्सं, सनिदानं सनिद्देसं. समुक्कट्ठपदानं भन्ते एका आपत्ति.