७. सङ्घतेदकक्खन्धक

पुच्छा – कथं आवुसो छन्नं सक्यकुमारानं सह उपालिकप्पकेन पब्बज्जा अहोसि, कथञ्च नेसं विसेसो उदपादि.

विस्सज्जना – भगवा भन्ते उपालिं कप्पकं पठमं पब्बाजेसि, पच्छा ते सक्यकुमारे, अथ भन्ते आयस्मा भद्दियो तेनेव अन्तरवस्सेन तिस्सो विज्जा सच्छाकासि, आयस्मा अनुरुद्धो दिब्बचक्खुं उप्पादेसि, आयस्मा आनन्दो सोतापत्तिफलं सच्छाकासि, देवदत्तो पोथुज्जनिकं इद्धिं अभिनिप्फादेसि. एवं खो भन्ते छन्नं सक्यकुमारानं उपालिकप्पकेन सह पब्बज्जा अहोसि, एवञ्च पन भन्ते तेसं विसेसाधिगमो अहोसि.

पकासनीय

पुच्छा – पकासनीयकम्मं आवुसो कातुं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते देवदत्तं आरब्भ पञ्ञत्तं, देवदत्तो भन्ते ‘‘सराजिकाय मं भगवा परिसाय खेळासकवादेन अपसादेति, सारिपुत्तमोग्गल्लानेव उक्कंसती’’ति कुपितो अनत्तमनो भगवति आघातं बन्धि, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पकासनीय

पुच्छा – देवदत्तस्स आवुसो पकासनीयकम्मं कारापेत्वा कथं भगवा पकासेतुं आणापेसि.

विस्सज्जना – भगवा भन्ते देवदत्तस्स पकासनीयकम्मं कातुं पञ्ञपेत्वा आयस्मन्तं सारिपुत्तं आमन्तेसि ‘‘तेन हि त्वं सारिपुत्त देवदत्तं राजगहे पकासेही’’ति, एवं खो भन्ते देवदत्तस्स पकासनीयकम्मं कत्वा देवदत्तं राजगहे पकासेतुं भगवा आणापेसि.

देवदत्त

पुच्छा – कथं आवुसो देवदत्तेन दुट्ठचित्तेन वधकचित्तेन तथा गतस्स रुहिरं उप्पादेत्वा पठमं आनन्तरियं कम्मं उपचितं.

विस्सज्जना – भगवा भन्ते गिज्झकूटस्स पब्बतस्स छायायं चङ्कमि, अथ भन्ते देवदत्तो गिज्झकूटं पब्बतं आरुहित्वा महतिं सिलं पविज्झि ‘‘इमाय समणं गोतमं जीविता वोरोपेस्सामी’’ति, अथ खो भन्ते द्वे पब्बतकूटानि समागन्त्वा तं सिलं सम्पटिच्छिंसु, ततो पपतिका उप्पतित्वा भगवतो पादे रुहिरं उप्पादेसि. एवं खो भन्ते देवदत्तेन दुट्ठेन वधकचित्तेन तथागतस्स रुहिरं उप्पादेत्वा पठमं आनन्तरियकम्मं उपचितं.

पुच्छा – कुलेसु आवुसो तिकभोजनं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते देवदत्तं आरब्भ पञ्ञत्तं, देवदत्तो भन्ते परिहीनलाभसक्कारो सपरिसो कुलेसु विञ्ञापेत्वा विञ्ञापेत्वा भुञ्जि, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

पुच्छा – अलं देवदत्त, मा ते रुच्चि सङ्घभेदो, गरुको खो देवदत्त सङ्घभेदोतिआदिको आवुसो ओवादो भगवता कत्थ दिन्नो, किस्मिं वत्थुस्मिं दिन्नो.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते देवदत्तं आरब्भ दिन्नो, देवदत्तो भन्ते सङ्घभेदाय परक्कमि चक्कभेदाय, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं दिन्नो.

अलं देवदत्त, मा ते रुच्चि सङ्घभेदो, गरुको खो देवदत्त सङ्घभेदो –

पुच्छा – ‘‘सुकरं साधुना साधुं, साधुं पापेन दुक्करं. पापं पापेन सुकरं, पापमरियेहि दुक्कर’’न्ति- आवुसो इदं उदानं भगवता कत्थ उदानितं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं उदानितं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते देवदत्तंयेव आरब्भ उदानितं, आयस्मा भन्ते आनन्दो पुब्बण्हसमयं निवासेत्वा पत्तचीवरमादाय राजगहं पिण्डाय पाविसि, अथ खो भन्ते देवदत्तो येनायस्मा आनन्दो तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा आयस्मन्तं आनन्दं एतदवोच ‘‘अज्जतग्गे दानाहं आवुसो आनन्द अञ्ञत्रेव भगवता अञ्ञत्रेव भिक्खुसङ्घा उपोसथं करिस्सामि सङ्घकम्मं करिस्सामी’’ति, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं उदानितं.

सुकरं साधुना साधुं, साधुं पापेन दुक्करं;

पापं पापेन सुकरं, पापमरियेहि दुक्करं.

पुच्छा – भेदानुवत्तकानं आवुसो भिक्खूनं थुल्लच्चयं भगवता कत्थ पञ्ञत्तं, कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ पञ्ञत्तं, आयस्मा भन्ते सारिपुत्तो भगवन्तं उपसङ्कमित्वा एतदवोच ‘‘साधु भन्ते भेदानुवत्तका भिक्खू पुन उपसम्पज्जेय्यु’’न्ति, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं पञ्ञत्तं.

‘‘साधु भन्ते भेदानुवत्तका भिक्खू पुन उपसम्पज्जेय्यु’’न्ति –

पुच्छा – कित्तावता नु खो आवुसो सङ्घराजि होति नो च सङ्घभेदो, कित्तावता च पन सङ्घराजि चेव होति सङ्घभेदो च.

विस्सज्जना – एकतो भन्ते एको होति, एकतो द्वे चतुत्थो अनुस्सावेति, सलाकं गाहेति ‘‘अयं धम्मो अयं विनयो इदं सत्थुसासनं इमं गण्हथ इमं रोचेथाति’’, एतेनेव भन्ते नयेन चतुन्नं वा पञ्चन्नं वा छन्नं वा सत्तन्नं वा अट्ठन्नं वा सङ्घराजि होति, नो च सङ्घभेदो, एकतो भन्ते चत्तारो होन्ति, एकतो चत्तारो, नवमो अनुस्सावेति, सलाकं गाहेति ‘‘अयं धम्मो अयं विनयो इदं सत्थुसासनं इमं गण्हथ इमं रोचेथा’’ति, एवं खो भन्ते सङ्घराजि चेव होति सङ्घभेदो च. एवं खो भन्ते सङ्घराजि होति, नो च सङ्घभेदो, एवञ्च पन भन्ते सङ्घराजि चेव होति सङ्घभेदो च.

पुच्छा – कित्तावता नु खो आवुसो सङ्घो भिन्नो होति.

विस्सज्जना – इध भन्ते भिक्खू अधम्मादिं धम्मादीनीति दीपेन्ति, ते इमेहि अट्ठारसहि वत्थूहि अपकस्सन्ति, अवपकस्सन्ति, आवेनिं उपोसथं करोन्ति, आवेनिं पवारणं करोन्ति, आवेनिं सङ्घकम्मं करोन्ति, एवं खो भन्ते सङ्घो भिन्नो होति.

पुच्छा – कित्तावता नु खो आवुसो सङ्घो समग्गो होति.

विस्सज्जना – इध भन्ते भिक्खू अधम्मं अधम्मोति दीपेन्ति, धम्मं धम्मोति दीपेन्ति, अविनयं अविनयोति दीपेन्ति…पे… दुट्ठुल्लं आपत्तिं दुट्ठुल्ला आपत्तीति दीपेन्ति, अदुट्ठुल्लं आपत्तिं अदुट्ठुल्ला आपत्तीति दीपेन्ति, ते इमेहि अट्ठारसहि वत्थूहि न अपकस्सन्ति, न अवपकस्सन्ति, न आवेनिं उपोसथं करोन्ति, न आवेनिं पवारणं करोन्ति, न आवेनिं सङ्घकम्मं करोन्ति, एत्तावता खो भन्ते सङ्घो समग्गो होति.

पुच्छा – समग्गं आवुसो सङ्घं भिन्दित्वा किं सो पसवति.

विस्सज्जना – समग्गं खो भन्ते सङ्घं भिन्दित्वा कप्पट्ठितिकं किब्बिसं पसवति, कप्पं निरयम्हि पच्चति.

पुच्छा – भिन्नं खो आवुसो सङ्घं समग्गं कत्वा किं सो पसवति.

विस्सज्जना – भिन्नं खो भन्ते सङ्घं समग्गं कत्वा ब्रह्मं पुञ्ञं पसवति, कप्पं सग्गम्हि मोदति.

पुच्छा – सङ्घभेदं पुच्छिस्सं, सनिदानं सनिद्देसं. समुक्कट्ठपदानं आवुसो कति आपत्तियो.

विस्सज्जना – सङ्घभेदं विस्सज्जिस्सं, सनिदानं सनिद्देसं. समुक्कट्ठपदानं भन्ते द्वे आपत्तियो.