सतिपट्ठानसंयुत्त

सतिसुत्त

पुच्छा – सतिपट्ठानसंयुत्ते आवुसो पोराणकेहि धम्मसंगाहक महाथेरेहि दुतियं संगीतं सतिसुत्तं भगवता कत्थ कं कारब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – वेसालियं भन्ते अम्बपालिवने सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘सतो भिक्खवे भिक्खु विहरेय्य सम्पजानो अयं वो अम्हाकं अनुसासनी’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

सालसुत्त

पुच्छा – तत्थेव आवुसो पोराणकेहि धम्मसंगाहकमहाथेरेहि चतुत्थं संगीतं सालसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – कोसलेसु भन्ते सालायनाम केसलानं ब्राह्मणगामे सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘ये ते भिक्खवे भिक्खू नवा अचिरपब्बजिता अधुनागता इमं धम्मविनयं, ते वो भिक्खवे भिक्खू चतुन्नं सतिपट्ठानानं भावनाय समादपेतब्बा निवेसेतब्बा पतिट्ठापेतब्बा’’ति एवमादिना भन्ते भगवता भासितं.

सकुणग्घिसुत्त

पुच्छा – तत्थेव आवुसो पोराणकेहि धम्मसंगाहकमहाथेरेहि छट्ठं संगीतं सकुणग्घिसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते सम्बहुले भिक्खू आरब्भ ‘‘भूतपुब्बं भिक्खवे सकुणग्घि लापं सकुणं सहसा अज्झप्पत्ता अग्गहेसि. अथ खो भिक्खवे लापो सकुणो सकुणग्घिया हरियमानो एवं परिदेवसि मयमेवम्ह अलक्खिका, मयं अप्पपुञ्ञा, ये मयं अगोचरे चरिम्ह परविसये, सचेज्ज मयं गोचरे चरेय्याम सके पेत्तिके विसये, न म्याहं सकुणग्घि अलं अभविस्स यदिदं युद्धाया’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

मयमेवम्ह अलक्खिका, मयं अप्पपुञ्ञा.

को पन ते लाप गोचरो सको पेत्तिको विसयो.

यदिदं नङ्गलकट्ठकरणं लेड्डुट्ठानं.

एहि खो दानि मे सकुणग्घि, एहि खो दानि मे सकुणग्घि,

(दारुगुळोविय विनिवत्तित्वा तस्सेव लेड्डुस्स अन्तरे पच्चुपादि. अट्ठकथा)

एवञ्हि तं भिक्खवे होति यो अगोचरे चरति परविसये.

तस्मातिह भिक्खवे मा अगोचरे चरित्थ परविसये.

गोचरे भिक्खवे चरथ सके पेत्तिके विसये.

गोचरे भिक्खवे चरतं सके पेत्तिके विसये न लच्छति मारो ओतारं, न लच्छति मारो आरम्मणं.

भिक्खुनुपस्सयसुत्त

पुच्छा – तत्थेव आवुसो पोराणकेहि धम्मसंगाहकमहाथेरेहि दसमं संगीतं भिक्खुनुपस्सयसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते आयस्मन्तं आनन्दत्थेरं आरब्भ भासितं. आयस्मा भन्ते आनन्दो यावत्तको अहोसि भिक्खुनीहि सद्धिं कथासल्लापो तं सब्बं भगवतो आरोचेसि. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘एवमेतं आनन्द, एवमेतं आनन्द, योहि कोचि आनन्द भिक्खु वा भिक्खुनी वा चतूसु सतिपट्ठानेसु सुप्पतिट्ठितचित्तो विहरति, तस्सेतं पाटिकङ्खं उळारं पुब्बेनापरं विसेसं सञ्जानिस्सती’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

चुन्दसुत्त

पुच्छा – तत्थेव आवुसो दुतिये नालन्दवग्गे पोराणकेहि धम्मसंगाहकमहाथेरेहि ततियं संगीतं चुन्दसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते आयस्मन्तंयेव आनन्दत्थेरं आरब्भ भासितं. आयस्मा भन्ते आनन्दत्थेरो चुन्देन समणुद्देसेन सद्धिं येन भगवा तेनुपसङ्कमि. उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नो खो भन्ते आयस्मा आनन्दो भगवन्तं एतदवोच ‘‘अयं भन्ते चुन्दो समणुद्देसो एवमाह ‘आयस्मा भन्ते सारिपुत्तो परिनिब्बुतो, इदमस्स पत्तचीवर’न्ति. अपि च मे भन्ते मधुरकजातो विय कायो, दिसापि मे न पक्खायन्ति, धम्मापि मं नप्पटिभन्ति ‘आयस्मा सारिपुत्तो परिनिब्बुतो’ति सुत्वा’’ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘किं नु खो ते आनन्द सारिपुत्तो सीलक्खन्धं वा आदाय परिनिब्बुतो, समाधिक्खन्धं वा, पञ्ञाक्खन्धंवा, विमुत्तिक्खन्धंवा, विमुत्तिञाणदस्सनक्खन्धं वा आदाय परिनिब्बुतो’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

अयं भन्ते चुन्दोसमणुद्देसो एवमाह.

तस्मातिहानन्द अत्तदीपा विहरथ अत्तसरणा अनञ्ञसरणा धम्मदीपा धम्मसरणा अनञ्ञसरणा.

बाहियसुत्त

पुच्छा – तत्थेव आवुसो पोराणकेहि धम्मसंगाहकमहाथेरेहि पञ्चमं संगीतं बाहियसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते आयस्मन्तं बाहियं आरब्भ भासितं. आयस्मा भन्ते बाहियो भगवन्तं एतदवोच ‘‘साधु मे भन्ते भगवा संखित्तेन धम्मं देसेतु, यमहं भगवतो धम्मं सुत्वा एको वूपकट्ठो अप्पमत्तो आतापी पहितत्तो विहरेय्य’’न्ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘तस्मातिह त्वं बाहिय आदिमेव विसोधेहि कुसलेसु धम्मेसु. को चादिकुसलानं धम्मानं, सीलञ्च सुविसुद्धं दिट्ठिच उजुका’’ति एवमादिना भगवता भासितं.