सीलट्ठितिवग्ग

चिरट्ठितिसुत्त

पुच्छा – तत्थेव आवुसो ततिये सीलट्ठितिवग्गे पोराणकेहि धम्मसंगाहकमहाथेरेहि दुतियं संगीतं चिरट्ठितिसुत्तं कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं केन कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – पाटलिपुत्ते भन्ते आयस्मन्तं भद्दं आरब्भ आयस्मता आनन्दत्थेरेन धम्मभण्डागारिकेन भासितं. आयस्मा भन्ते भद्दो सायन्हसमयं पटिसल्लाना वुट्ठितो येनायस्मा आनन्दो तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा आयस्मन्तं आनन्दं एतदवोच ‘‘को नु खो आवुसो आनन्द हेतु को पच्चयो, येन तथागते परिनिब्बुते सद्धम्मो न चिरट्ठितिको होति, को पनावुसो आनन्द हेतु को पच्चयो, येन तथागते परिनिब्बुते सद्धम्मो चिरट्ठितिको होती’’ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘साधु साधु आवुसो भद्द, भद्दको खो ते आवुसो भद्द उम्मङ्गो’’ति एवमादिना आयस्मता आनन्दत्थेरेन धम्मभण्डागारिकेन भासितं.

भद्दको ते आवुसो भद्द उम्मङ्गो.

‘‘चतुन्नं खो आवुसो सतिपट्ठानानं अभावितत्ता अबहुलीकतत्ता तथागते परिनिब्बुते सद्धम्मो न चिरट्ठितिको होती’’ –

सिरिवड्ढसुत्त

पुच्छा – तस्सावुसो भगवता अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स पावचनसमुदयभूताय महावग्गपाळिया सतिपट्ठानसंयुत्ते सीलट्ठितिवग्गे नवमं सिरिवड्ढसुत्तं कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं केन कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – राजगहे भन्ते सिरिवड्ढं गहपतिं आरब्भ आयस्मता आनन्दत्थेरेन धम्मभण्डागारिकेन भासितं. सिरिवड्ढो भन्ते गहपति आबाधिको होति दुक्खितो बाळ्हगिलानो. अथखो भन्ते आयस्मा आनन्दो येनसिरिवड्ढस्स गहपतिस्स निवेसनं तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा पञ्ञत्ते आसने निसीदि. निसज्ज खो आयस्मा आनन्दो सिरिवड्ढं गहपतिं एतदवोच ‘‘कच्चि ते गहपति खमनीयं, कच्चि यापनीयं, कच्चि दुक्खा वेदना पटिक्कमन्ति नो अभिक्कमन्ति, पटिक्कमोसानं पञ्ञायति नो अभिक्कमो’’ति. न मे भन्ते खमनीयं, न यापनीयं, बाळ्हा मे दुक्खा वेदना अभिक्कमन्ति नो पटिक्कमन्ति, अभिक्कमोसानं पञ्ञायति नो पटिक्कमो’’ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘तस्मातिह ते गहपति एवं सिक्खितब्बं ‘काये कायानुपस्सी विहरिस्सामि आतापी सम्पजानो सतिमा विनेय्य लोके अभिज्झा दोमनस्सं. वेदनासु. चित्ते. धम्मेसु धम्मानुपस्सी विहरिस्सामि आतापी सम्पजानो सतिमा विनेय्य लोके अभिज्झा दोमनस्स’न्ति. एवञ्हि ते गहपति सिक्खितब्ब’’न्ति. एवं खो आयस्मता आनन्दत्थेरेन धम्मभण्डागारिकेन भासितं.