छन्नवग्ग

पुण्णसुत्त

पुच्छा – छन्नवग्गे पनावुसो पञ्चमं संगीतं पुण्णसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते आयस्मन्तं पुण्णत्थेरं आरब्भ भासितं, आयस्मा भन्ते पुण्णत्थेरो भगवन्तं एतदवोच ‘‘साधु मे भन्ते भगवा संखित्तेन धम्मं देसेतु, यमहं भगवतो धम्मं सुत्वा एको वूपकट्ठो अप्पमत्तो आतापी पहितत्तो विहरेय्य’’न्ति. तस्मिं वत्थुस्मिं ‘‘सन्ति खो पुण्ण चक्खुविञ्ञेय्या रूपा इट्ठा कन्ता मनापा पियरूपा कामूपसंहिता रजनीया, तञ्चे भिक्खु अभिनन्दति अभिवदति अज्झोसाय तिट्ठति, तस्स तं अभिनन्दतो अभिवदतो अज्झोसाय तिट्ठतो उप्पज्जति नन्दी, नन्दी समुदयो दुक्खसमुदयो पुण्णाति वदामी’’ति एवमादिना भन्ते भगवता भासितं.

पुच्छा – एवञ्चावुसो भगवा आयस्मतो पुण्णत्थेरस्स संखित्तेन ओवादं दत्वा कथञ्च नं पटिपुच्छि, कथञ्च सो भगवतो आरोचेसि, कथञ्चस्सायस्मतो पुण्णत्थेरस्स अभिसम्परायो अहोसि.

विस्सज्जना – एवं खो भन्ते भगवा आयस्मतो पुण्णत्थेरस्स संखित्तेन ओवादं दत्वा ‘‘इमिना त्वं पुण्ण मया संखित्तेन ओवादेन ओवदितो कतमस्मिं जनपदे विहरिस्ससी’’ति तं आयस्मन्तं पुण्णत्थेरं पटिपुच्छि. सो च भन्ते आयस्मा ‘‘अत्थि भन्ते सुनापरन्तो नाम जनपदो, तत्थाहं विहरिस्सामी’’ति एवमादिना भगवतो आरोचेसि. सो हि भन्ते आयस्मा सुनापरन्ते जनपदे वसित्वा तेनेव अन्तरवस्सेन तिस्सो विज्जा सच्छाकासि. तेनेव अन्तरवस्सेन परिनिब्बायि. एवं खो भन्ते तस्स आयस्मतो अभिसम्परायो अहोसि.

सन्ति खो तस्स भगवतो सावका कायेन च जीवितेन च अट्टीयमाना हरायमाना जिगुच्छमाना सत्थहारकं परियेसन्ति.

सक्खिस्ससि खो त्वं पुण्ण इमिना दमूपसमेन समन्नागतो सुनापरसन्तस्मिं जनपदे वत्थुं.