गिलानवग्ग

पठम गिलानसुत्त

पुच्छा – गिलानवग्गे पनावुसो पठमं गिलानसुत्तं भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अञ्ञतरं नवं भिक्खुं गिलानं आबाधितं दुक्खितं बाळ्हगिलानं आरब्भ भासितं. अञ्ञतरो भन्ते भिक्खु गिलानो आबाधिको दुक्खितो बाळ्हगिलानो भगवन्तं एतदवोच ‘‘नख्वाहं भन्ते सीलविसुद्धत्थं भगवता धम्मं देसितं आजानामी’’ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं तं भिक्खुं पटिपुच्छित्वा तस्स च वचनं साधुकारं दत्वा ‘‘रागविरागत्थो हि भिक्खु मया धम्मो देसितो, तं किं मञ्ञसि भिक्खु, चक्खु निच्चं वा अनिच्चं वाति. अनिच्चं भन्ते. यं पनानिच्चं दुक्खं वा तं सुखं वाति, दुक्खं भन्ते’’ति एवमादिना भगवता भासितं.

न मे भन्ते खमनीयं.

साधु खो त्वं भिक्खु रागविरागत्थं मया धम्मं देसितं आजानासि,