चित्तसंयुत्त

निगण्ठनाटपुत्तसुत्त

पुच्छा – चित्तसंयुत्ते आवुसो पोराणकेहि धम्मसंगाहकमहाथेरेहि अट्ठमं संगीतं निगण्ठनाटपुत्तसुत्तं कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं केन कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – मच्छिकासण्डे भन्ते निगण्ठं नाटपुत्तं आरब्भ चित्तेन गहपतिना भासितं. निगण्ठो भन्ते नाटपुत्तो चित्तं गहपतिं एतदवोच ‘‘सद्दहसि त्वं गहपति समणस्स गोतमस्स अत्थि अवितक्को अविचारो समाधि, अत्थि वितक्कविचारानं निरोधो’’ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘न ख्वाहं एत्थ भन्ते भगवतो सद्धाय गच्छामि, अत्थि अवितक्को अविचारो समाधि, अत्थि वितक्कविचारानं निरोधो’’ति एवमादिना चित्तेन गहपतिना भासितं.

इदं भवन्तो पस्सन्तु.

याव उजुको चायं चित्तो गहपति.

‘‘अहं खो भन्ते यावदेव आकङ्खामि, विविच्चेव कामेहि विविच्च अकुसलेहि धम्मेहि सवितक्कं सविचारं विवेकजं पीतिसुखं पठमं झानं उपसम्पज्ज विहरामि’’ –

इदं भवन्तो पस्सन्तु.

अचेलकस्सपसुत्त

पुच्छा – तत्थेव आवुसो पोराणकेहि धम्मसंगाहकमहाथेरेहि नवमं संगीतं अचेलकस्सपसुत्तं कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं केन कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – तत्थेव भन्ते मच्छिकासण्डे अचेलं कस्सपं आरब्भ चित्तेन गहपतिना भासितं. अचेलो भन्ते कस्सपो चित्तं गहपतिं एतदवोच ‘‘इमेहि पन ते गहपति तिंसमत्तेहि वस्सेहि अत्थि कोचि उत्तरिमनुस्सधम्मो अलमरियञाणदस्सनविसेसो अधिगतो फासुविहारो’’ति. तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘गिहिनोपि सिया भन्ते अहञ्हि भन्ते यावदेव आकङ्खामि, विविच्चेव कामेहि विविच्च अकुसलेहि धम्मेहि सवितक्कं सविचारं विवेकजं पीतिसुखं पठमं झानं उपसम्पज्ज विहरामी’’ति एवमादिना चित्तेन गहपतिना भासितं.