देवतासंयुत्त

ओघतरणसुत्त

पुच्छा – तेनावुसो भगवता जानता पस्सता अरहता सम्मासम्बुद्धेन ओघतरणसुत्तं कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अञ्ञतरं देवतं आरब्भ भासितं, अञ्ञतरा भन्ते देवता अभिक्कन्ताय रत्तिया अभिक्कन्तवण्णा केवलकप्पं जेतवनं ओभासेत्वा येन भगवा तेनुपसङ्कमि, उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं अट्ठासि, एकमन्तं ठिता खो सा देवता भगवन्तं एतदवोच ‘‘कथं नु त्वं मारिस ओघमतरी’’ति,

तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं ‘‘अपतिट्ठं ख्वाहं आवुसो अनायूहं ओघमतरिं’’ति, एवं खो भन्ते भगवता भासितं.

अच्चेन्तिसुत्त

पुच्छा – अच्चेन्तिसुत्तं पनावुसो भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अञ्ञतरं देवतं आरब्भ भासितं. अञ्ञतरा भन्ते देवता भगवन्तं एतदवोच–

‘‘अच्चेन्ति काला तरयन्ति रत्तियो,

वयोगुणा अनुपुब्बं जहन्ति,

एतं भयं मरणे पेक्खमानो,

पुञ्ञानि कयिराथ सुखावहानी’’ति–

तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं –

‘‘अच्चेन्ति काला तरयन्ति रत्तियो,

वयोगुणा अनुपुब्बं जहन्ति,

एतं भयं मरणे पेक्खमानो,

लोकामिसं पजहे सन्तिपेक्खो’’ति –

एवं खो भन्ते भगवता भासितं.

सत्तिसुत्त

पुच्छा – सत्तिसुत्तं पनावुसो भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अञ्ञतरं देवतं आरब्भ भासितं, अञ्ञतरा भन्ते देवता भगवन्तं एतदवोच–

‘‘सत्तिया विय ओमट्ठो, डय्हमानोव मत्थके;

कामरागप्पहानाय, सतो भिक्खु परिब्बजे’’ति–

तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं–

सत्तिया विय ओमट्ठो डय्हमानोव मत्थके;

सक्कायदिट्ठिप्पहानाय, सतो भिक्खु परिब्बजेति;

एवं खो भन्ते भगवता भासितं.

सत्तिया विय ओमट्ठो, डय्हमानोव मत्थके;

कामरागप्पहानाय, सतो भिक्खु परिब्बजे –

सत्तिया विय ओमट्ठो, डय्हमानोव मत्थके,

सक्कायदिट्ठिप्पमानाय, सतो भिक्खु परिब्बजे –

जटासुत्त

पुच्छा – जटासुत्तं पनावुसो भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अञ्ञतरं देवतं आरब्भ भासितं, अञ्ञतरा भन्ते देवता भवगन्तं एतदवोच–

‘‘अन्तो जटा बहिजटा, जटाय जटिता पजा;

तं तं गोतम पुच्छामि, को इमं विजटये जट’’न्ति–

तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं –

सीले पतिट्ठाय नरो सपञ्ञो, चित्तं पञ्ञञ्च भावयं;

आतापी निपको भिक्खु, सो इमं विजटये जटं.

येसं रागो च दोसो च, अविज्जा च विराजिता;

खीणासवा अरहन्तो, तेसं विजटिता जटाति;

एवमादिना भन्ते भगवता भासितं.

सीले पतिट्ठाय नरो सपञ्ञो, चित्तं पञ्ञञ्च भावयं;

आतापी निपको भिक्खु, सो इमं विजटये जटं–

येसं रागो च दोसो च, अविज्जा च विराजिता;

खीणासवा अरहन्तो, तेसं विजटिता जटा–

यत्थ नामञ्च रूपञ्च, असेसं उपरुज्झति;

पटिघं रूपसञ्ञा च, एत्थेसा छिज्जते जटा.

अच्छरासुत्त

पुच्छा – अच्छरासुत्तं पनावुसो भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अञ्ञतरं देवपुत्तं आरब्भ भासितं. अञ्ञतरो भन्ते देवपुत्तो भगवन्तं एतदवोच–

‘‘अच्छरागणसङ्घट्ठं, पिसाच गणसेवितं;

वनन्तं मोहनं नाम, कथं यात्रा भविस्सती’’ति.

तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं–

‘‘उजुको नाम सो मग्गो, अभया नाम सा दिसा,

रथो अकूजनो नाम, धम्मचक्केहि संयुतो.

हिरी तस्स अपालम्बो, सत्यस्स परिवारणं;

धम्माहं सारथिं ब्रूमि, सम्मादिट्ठि पुरेजवं.

यस्स एतादिसं यानं, इत्थिया पुरिसस्स वा;

स वे एतेन यानेन, निब्बानस्सेव सन्तिके’’ति.

एवं खो भन्ते भगवता भासितं.

अच्छरागणसङ्घुट्ठं, पिसाचगणसेवितं;

वनन्तं मोहनं नाम, कथं यात्रा भविस्सति–

जरासुत्त

पुच्छा – जरासुत्तं पनावुसो भगवता कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – सावत्थियं भन्ते अञ्ञतरं देवतं आरब्भ भासितं. अञ्ञतरा भन्ते देवता भगवन्तं एतदवोच–

‘‘किं सु याव जरा साधु, किं सु साधु पतिट्ठितं;

किं सु नरानं रतनं, किं सु चोरेहि दूहर’’न्ति.

तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं–

‘‘सीलं याव जरा साधु, सद्धा साधु पतिट्ठिता;

पञ्ञा नरानं रतनं, पुञ्ञं चोरेहि दूहर’’न्ति.

एवं खो भन्ते भगवता भासितं.

किं सु याव जरा साधु.

किं सु साधु पतिट्ठितं.

किं सु नरानं रतनं.

किं सु चोरेहि दूहरं.