वनसंयुत्त

आनन्दसुत्त

पुच्छा – वनसंयुत्ते पनावुसो पञ्चमं संगीतं आनन्दसुत्तं कदा कत्थ कं आरब्भ किस्मिं वत्थुस्मिं केन कथञ्च भासितं.

विस्सज्जना – कोसलेसु भन्ते अञ्ञतरस्मिं वनसण्डे अचिरपरिनिब्बुते भगवति आयस्मन्तं आनन्दं आरब्भ तस्मिं वनसण्डे अधिवत्थाय देवताय भासितं. आयस्मा भन्ते आनन्दो अचिरपरिनिब्बुते भगवति अतिवेलं गिहिसञ्ञत्तिबहुलो विहरति, तस्मिं भन्ते वत्थुस्मिं–

‘‘रुक्खमूलगहनं पसक्किय,

निब्बानं हदयस्मिं ओपिय;

झाय गोतम मा पमादो,

किं ते बिळिबिळिका करिस्सती’’ति.

एवं खो भन्ते वनसण्डे अधिवत्थाय देवताय आयस्मतो आनन्दत्थेरस्स अनुकम्पिकाय अत्थकामाय भासितं.

रुक्खमूल गहनं पसक्किय, निब्बानं हदयस्मिं ओपिय;

झाय गोतम मा पमादो, किं ते बिळिबिळिका करिस्सति-हु–