३,९४. आ संख्याया सतादो नाञ्ञत्थे

संख्याय+मुत्तरपदे द्विस्सा होति असतादो नाञ्ञत्थे.

आविट्ठलिङ्गत्ता संख्यायं उत्तरपदे सलिङ्गेनेव विसेसनं भवति.

सुद्धं मिस्सञ्च संकिण्णं, उपसज्जनमेव च;

आविट्ठ+मथ वा+ब्यत्तं, छधा लिङ्गं विवंयते.

एत्थ यथाक्कमं रुक्खो लता पण्णंति सुद्धं. घटो घटी, वजिरो वजिरं, वेदना वेदनंति मिस्सं. तटो तटी तटंति संकिण्णं. सुक्को पटो, सुक्का पटि, सुक्कं वत्थंति उपसज्जनं. राजा सरणं, गुणो पमाणंति आविट्ठं. तुवं अहं कति पञ्चाति अब्यत्तं. इति लिङ्गं वेदितब्बं. द्वादस.