२३२. अपादादो पदते+कवाक्येति

अधिकारो. एत्थ पादो नाम गाथाय चतुत्थंसो, तस्मा ‘‘तुम्हेहि पुञ्ञं पसुतं अनप्पकं’’ति एत्थ वो न होति. एत्थ पदन्ति वुत्त सद्दो सभावतो –

आकासवायुप्पभवो सरीरा,

समुच्चरं वत्त+मुपेति नादो;

ठानन्तरे सुप्पटिहञ्ञमानो,

वण्णत्त+मागच्छति सो तु सद्दोति –

वुत्तत्ता एकेको वण्णो सद्दो नाम, तब्बण्णसमूहो पदं, तप्पदसमूहो वाक्यञ्च. तथा हि –

वितत्यन्तं पदं तस्स, च यो वाक्यन्ति मन्वयं;

उपचारा वण्णसद्द-वाच्चं तं न परिच्चजे.

तं पदञ्च –

पदं चतुब्बिधं वुत्तं, नामा+ख्यातो+पसग्गजं;

निपातजञ्च तञ्ञू हि, अस्सो खल्वा+भिधावतीति.

तं वाक्यञ्च –

एकाख्यातो पदच्चयो, सिया वाक्यं सकारकोति –

वुत्तं. तस्मा ‘‘विभत्यन्तं पदं, पदसमूहो वाक्य’’न्ति च वुच्चति.