१०१. पर

अथ द्वित्तेति कथमवसीयते सद्दे अभावेतिआह- ‘पर’इच्चादि. अनन्तरसुत्ते ‘‘परिपच्चसमो ही’’ति वुत्तत्ता ततो परस्साति किन्नावसीयतीति चोदन मुब्भाविय तदयुत्ततं दस्सेतुमाह- ‘ननुचे’च्चादि.