१२०. दिस्स
दिस्सन्तीति वुत्ते पयोगे दिस्सन्तीति अयमत्थो विञ्ञायतीति आह ‘दिसि’च्चादि, इदं सुत्तं विज्झङ्ग परिभासा भवतीति सेसो. ‘‘णोवा-पच्चे’’तिआदिना (४-१) सुत्तेन वुत्तेस्वनेकविधेसु अत्थेसु परि समन्ततो भासतीति परिभासा, विधिनो पच्चयस्स अङ्गभूता परिभासा विज्झङ्गपरिभासा. विधियेवाति सुत्तमिदन्ति सम्बन्धो. वक्खमानसुत्तद्वयन्ति ‘‘अञ्ञस्मिं सकत्थे’’ति सुत्तद्वयं.