११९. अभू

ननु च अभवनन्नाम सब्बथा अनुप्पत्तिया वा अवत्थन्तरेन वा, तथा सत्यभूतसद्दो-नुप्पन्नमत्तवचनोपीति कथमभूतसद्दो-वत्थन्तरे नाभूते वुत्तोच्चाह- ‘अभूतस्सि’च्चादि. कथमवत्थाव तसद्देन परामसीयतीति चे अभूतसद्दो यद्यनुप्पन्नवाची सिया, तदा तसद्दप्प योगोयेव न सिया… तसद्देनाभूतस्सेव गहणतो, अभूतभावेच्चादिना सुत्तितं सिया, तेन तसद्दप्पयोगसामत्थिया अवत्थाव तसद्देन परामसीयति, तप्परामट्ठञ्चावत्थन्तरमभूत सद्दो अपेक्खते, तेनाह- ‘तब्भावेतिवचना’इच्चादि. भवनं भावो ताय अवत्थन्तरे भावो तब्भावो तस्मिं. तेनाह ‘अभूतस्से’च्चादि. भावेति विसयसत्तमी, संसत्तमी वाति आह- ‘विसये गम्ममाने वा’ति. कुण्डलत्तेनाति कुण्डलसभावेन.