६०. घब्रह्मा
घइतिसञ्ञा घसञ्ञा तासं, कञ्ञासञ्ञातिआदीसु घसञ्ञानं बहुत्ता बहुवचनेन निद्देसो, घरूपस्साति घस्साति घसद्दरूपस्स, तथा भो ब्रह्माति एत्थ तथाति इमिना ब्रह्मातिरूपस्स निरुत्तियं निद्दिट्ठत्ताव एत्थ सङ्गहितभावं दस्सेति. एवं विवरन्तीति तस्मा स सखतो गस्स अकारआकारा’’तिआदिना एवं विवरन्ति, ते हि अच आच इच ईच एचाति द्वन्दे पुब्बसरानं लोपं कत्वा एत्तुपसिलेसनिद्देसं वण्णेन्ति, सामञ्ञविधानन्ति ‘ब्रह्मकत्तुइसि सखतो’च्चेवमविसेसेत्वा सामञ्ञेन कथनं, किमत्थन्ति किं अत्थो पयोजनं यस्स तं किमत्थं. सामञ्ञविधानं किमत्थम्पनेवं पयोजनासङ्कायं पयोजनासङ्काविचारणं मनसि निधाय ‘आगति गणोय’न्ति वुत्तत्ता आह– ‘अत्थतो’च्चादि, अत्थतोति सा मत्थियतो, अनेनाति‘आगतिगणोय’न्ति इमिना वचनेन, इदं वुत्तं होति ‘आगतिगणोयन्ति इमिना तदाकारसङ्खातजातिप्पधानगणत्तप्पकासनेन यदि सम्बोधने एकारन्ताकारन्तलाभीनं कत्तु इसि सख मुनि भदन्तादीनं गहणं पयोजनं न सिया, अञ्ञथा अनुपपज्जनं सियाति एवमञ्ञथानुपपत्तिलक्खणसामत्थियतो सामञ्ञविधाने पयोजनमाहे’’ति, सोयन्ति इमिना वुत्तियं ‘आगति गणोय’न्ति वुत्तं वचनं निदस्सेति.