२९. रिते

यदि वज्जनकिरियाय सम्बज्झमानस्स कम्मत्ता कम्मे दुतिया, किमत्थं चरहि पुन दुतियावचनन्ति आह-‘पटिपदविधाने’च्चादि, पटिपदं उजुकमेवोच्चारितं विधानं यस्सा सा पटिपदविधाना, विसेसविधान वतीत्यत्थो, यज्जत्र दुतियावचनं न सिया तदा रितेसद्देन योगे उजुकं विधीयमानाय पञ्चमिया दुतिया बाधीयेथाति मञ्ञते. यद्यत्र पञ्चमिया दुतियाय बाधाभावो एव पयोजनं, एवञ्चरहि ‘रिते वा’ति सुत्तयितब्बं एवं सति पक्खे दुतिया च भविस्सति, लहु च सुत्तम्पणीतम्भवती त्यासङ्किय पयोजनन्तरमाह-‘उत्तरत्थञ्चे’ति, अतोयेवाति उत्तरत्थत्तायेव, पुन पयोजनन्तरंदुतिया गहणस्स दस्सयमाह-‘विभत्यन्तरे’च्चादि, आहच्च कण्ठादिट्ठाने वायुनाआहनित्वा आहरित्वा वा वचनं आहच्चवचनं, उजुकवचनन्ति वुत्तं होति, विभत्यन्तरं छट्ठीविभत्ति, तस्स ब्युदासत्थं, निरासत्थन्तुत्थो, अञ्ञापीति दुतियाय अञ्ञा छट्ठीपि, पकताय पञ्चमिया सम्बन्धनत्थो पकतसम्बन्धनत्थो.